رباعی شمارهٔ ۱۱۹

اگر بجای سرمه و توتیا، سوزن به‌چشم برود و اگر برق بر خرمن و هستی آدمی بزند و آن‌را خاکستر کند

و اگر آدمی دچار اسارت فرنگی‌ها و بردگی آنها شود؛ بهتر است از آن‌که بجای دوست و یار خود، دشمن را ببیند!