رباعی شمارهٔ ۱۰۵

هوش مصنوعی: هر بار که به چهره زیبای تو نگاه می‌کنم، دوست دارم مثل نرگس، چشمانم را نبندم و فقط به تماشای تو بپردازم.

هوش مصنوعی: اگر بدون تو در میان گل‌های ارغوان و سمن بنشینم و همچون بنفشه سر برآورم، تمام این زیبایی‌ها برای من بی‌معنا خواهد بود.