شمارهٔ ۱۸

هوش مصنوعی: من هیچ‌گاه از تو دور نشده‌ام، چون تو محبوب و دوست‌داشتنی من هستی. به خاطر تو، مثل یک بنده، خود را به تابعیت از تو درآورده‌ام و به دستورات تو تسلیم شده‌ام.

هوش مصنوعی: سواری چه چیزی است و چابکی در وجودم بیدار شده، به زیبایی‌ای که تو به من هدیه دادی، خوشا به حالت. دل من که شکار دلبستگی‌هاست، در دستان تو است.

هوش مصنوعی: با این زیبایی و پاکی که چهره‌ات دارد، مانند ماهی که در میان خاک قرار دارد، تو را از میان همه انتخاب کردم و غیر از تو هیچ یاری را نمی‌پسندم.

هوش مصنوعی: به خاطر امید تو، خوشحالیم و به عشق تو، افتخار می‌کنیم. گاهی از شوق و ذوقی که دارم، اشک می‌ریزم و گاهی از خوشحالی می‌خندم.

هوش مصنوعی: من تلخی‌های زیادی را تجربه کرده‌ام، اما وقتی به چهره‌ات نگاه کردم، همه آن‌ها از یادم رفت. تو با کلام و لب‌هایت، عزیزم، برای من شکر و قند هستی؛ شیرینی تو همه تلخی‌ها را می‌پوشاند.

هوش مصنوعی: به خاطر عشق تو، در حالتی آشفته و گیج هستم. از شدت غیرت، یکباره از دل خود آن را جدا کرده‌ام.

هوش مصنوعی: عشق مانند نهالی است که در دل من رشد کرده و زیبایی و محبتش را به دنیا منتقل کرده است.

هوش مصنوعی: من داستان خود را نوشتم، مانند آن سخنی که شنیدم. چون در دلم عشق تو را پرورش دادم، پیوند ما مبارک باشد.

هوش مصنوعی: اگرچه هنوز آرامش ندارم، اما عشق تو در دل من شعله‌ور است. ای کاش مرا بسوزانی مانند آتشی که در دل سپند وجود دارد، چون من غرق عشق تو هستم و به این عشق وابسته‌ام.

هوش مصنوعی: من به عشق تو، ایاز، خود را به خدمت گرفته‌ام و تمام تلاشم را می‌کنم تا به تو نزدیک‌تر شوم، زیرا تمام وجود من برای تو است.