برگردان به زبان ساده
باد بهاری وزید، از طرف مَرغزار
باز به گردون رسید، نالهٔ هر مُرغ‌ِ زار
هوش مصنوعی: باد بهاری وزیدن گرفت و صدای گریه و نالهٔ پرنده‌ها از مرغزار به آسمان رسید.
سرو شد افراخته، کار چمن ساخته
نعره‌زنان فاخته، بر سر بید و چنار
هوش مصنوعی: درخت سرو با قامت بلند و زیبا به سرسبزی و شکوه چمن کمک کرده است و پرنده فاخته با نغمه‌خوانی، بر روی درختان بید و چنار آواز می‌خواند.
گل به چمن در بر است، ماه مگر یا خور است
سرو به رقص اندرست، بر طرف جویبار
هوش مصنوعی: گلی در چمن شکوفا شده و ماه یا خورشید در حال درخشیدن است. سروی هم در کنار جویبار در حال رقص است.
شاخ که با میوه‌هاست، سنگ به پا می‌خورد
بید مگر فارغ‌ست، از ستم نابکار
هوش مصنوعی: شاخی که میوه دارد، اگر به سنگ برخورد کند، بید ناله نمی‌کند و بی‌خیال از ظلم بدکاران است.
شیوهٔ نرگس ببین، نزد بنفشه نشین
سوسن رعنا گزین، زرد شقایق ببار
هوش مصنوعی: به روش نرگس توجه کن، در کنار بنفشه باقی مان؛ همچنین سوسن زیبا را برگزین و بگذار شکوفه‌های زرد شقایق روییده شوند.
خیز و غنیمت شمار، جنبش باد ربیع
نالهٔ موزون مرغ، بوی خوش لاله‌زار
هوش مصنوعی: برخیز و از لحظه‌های زیبا بهره ببر؛ نسیم بهاری آواز خوش پرندگان را به همراه دارد و بوی بسیار خوش لاله‌های درختی را پراکنده کرده است.
هر گل و برگی که هست، یاد خدا می‌کند
بلبل و قمری چه خواند؟ یاد خداوندگار
هوش مصنوعی: هر گلی و برگی که وجود دارد، به یاد خداوند است. پرنده‌هایی مانند بلبل و قمری نیز چه می‌خوانند، جز یادآوری خداوند؟
برگ درختان سبز، پیش خداوند هوش
هر ورقی دفتری‌ست، معرفت کردگار
برگ‌های سبز درختان در نظرِ خداوندِ هوش ( انسان هوشیار) ، هر یک مانند وَرَقی از اوراق کتابِ شناختِ خداوند می باشند
وقت بهارست خیز، تا به تماشا رویم
تکیه بر ایام نیست، تا دگر آید بهار
هوش مصنوعی: زمان بهار است، بلند شو تا زیبایی‌ها را ببینیم. دیگر زمانی برای تکیه کردن بر گذشته نیست، چون بهار دوباره نخواهد آمد.
بلبل دستان بخوان، مرغ خوش‌الحان بدان
طوطی شکرفشان، نقل به مجلس بیار
هوش مصنوعی: بلبل دستان را بخوان، چراکه پرنده خوش صدا و زیبا را به محفل بیاور و شگفتی‌هایش را به دیگران منتقل کن.
بر طرف کوه و دشت، روز طواف‌ست و گشت
وقت بهاران گذشت، گفتهٔ سعدی بیار
هوش مصنوعی: در فراز کوه‌ها و دشت‌ها، روزی برای طواف و دور زدن است و زمان بهار به پایان رسیده است. این گفتهٔ سعدی را بیاورید.
