بخش ۱۲ - حکایت

در دانشگاه نظامیه من مشغول تحصیل بودم و هر روز مشغول به یادگیری با تکرار مطالب بودم.

هوش مصنوعی: به استاد گفتم: ای انسان باهوش، فلان دوست نسبت به من حسادت می‌کند.

وقتی من معنای واقعی مطالب درسی را بیان میکنم، می‌بینم که دوستم از پیشرفت من ناراحت می‌شود 

هوش مصنوعی: رهبر فرهنگ و ادب وقتی این حرف را شنید به شدت ناراحت شد و گفت: "این چه حرف عجیبی است!"

تو که حسادت دوستت به خود را بسیار بد می‌دانی، از کجا فهمیدی که بدگویی از او کار خوبی است؟

اگر او از راه حسادت به تو به جهنم برود ، تو هم بخاطر اینکه پشت سر دوستت بدگویی میکنی، به جهنم خواهی رفت.