بخش ۲۵ - در تغیر روزگار و انتقال مملکت

هوش مصنوعی: شنیدم که در مصر، زمانی که سپاهیان به نبرد رفتند، سرنوشت آن شخص به پایان رسید.

هوش مصنوعی: زیبایی او از چهره‌اش رفت و دل را روشنایی بخشید، مثل اینکه خورشید زرد شد و از روز چیزی نماند.

هوش مصنوعی: عقلای جامعه دست به انتخاب زدند و به این نتیجه رسیدند که در علم پزشکی درمانی برای مرگ وجود ندارد.

هوش مصنوعی: همه پادشاهی‌ها و سلطنت‌ها سرانجام از بین می‌روند، اما سلطنت فرماندهی که ابدی و بی‌پایان است، همیشه باقی خواهد ماند.

هوش مصنوعی: زمانی که روزهای عمرش به پایان نزدیک شد، شنیدند که به آرامی زیر لب چیزی می‌گوید.

هوش مصنوعی: در مصر مانند من شخصی عزیز و ارزشمند وجود ندارد، اگرچه این زندگی و مقام نیز به مانند چیزی به حساب نمی‌آید.

هوش مصنوعی: من در جهان سفر کردم و هیچ چیز از آن نخوردم، مانند بیچارگان از آن دور شدم.

هوش مصنوعی: اندیشه‌ای که شخصی به دیگران می‌دهد و خود را در پی آن انتخاب می‌کند، موجب می‌شود که دنیا به سمت خودش بچرخد.

هوش مصنوعی: تلاش کن که با تو بمانم، زیرا هر چیزی که از تو باقی بماند، حسرت و ناامیدی است.

هوش مصنوعی: یک نفر در حالی که در بستر درد و رنج قرار دارد، یک دستش را به سمت چیزی دراز کرده و دست دیگرش را کوتاه نگه داشته است.

هوش مصنوعی: در آن لحظه تو را به صورتش نشان می‌دهد که وحشت از گفتن باعث بسته شدن زبانش شده است.

هوش مصنوعی: دستت را برای بخشش و مهربانی دراز کن و از ظلم و آز و فریب دوری کن.

هوش مصنوعی: حالا که در دستانت قدرت و توانایی وجود دارد، از آن استفاده کن و کاری انجام بده؛ زیرا چه زمانی می‌خواهی از این فرصت دست بکشی و به دنبال کار دیگری بروی؟

هوش مصنوعی: بسیار ماه و ستاره‌ها نور می‌افشانند، اما تو نباید سر از بالین قبر برداری و به آن‌ها نگاه کنی.