رباعی شمارهٔ ۳۶

هوش مصنوعی: دل تو از ظلم و ستم چشمان دیگر سیر نمی‌شود، وقتی به درون من نگاه می‌کنی، آب هم از آن نمی‌گذرد.

هوش مصنوعی: عجیب است که من تو را بیشتر از جان خودم دوست دارم، با وجود اینکه از صد هزار دشمن برای من خطرناک‌تر هستی.