شمارهٔ ۱۲۱ - بویِ جویِ مولیان آیَد هَمی

بوی جوی مولیان به مشام می‌رسد و یاد همدم مهربان به ذهن می‌آید.

ریگ رود آموی و سختی آن ریگ‌ها‌، در زیر پایم همچون حریر و ابریشم خواهد بود. (افراد پیاده برای گذشتن از رود معمولا کفش‌های خود را بیرون می‌آورده‌اند؛ در این بیت شاعر، لحظه عبور از رود آموی را تصویر کرده است که گذرندگان، ریگ‌های کف رودخانه را با پای برهنه لمس می‌کنند)

آب رود جیحون از شوق دیدن معشوق، تا کمر اسپ ما بالا می‌آید.

ای بخارا! شاد باش و به زندگی ادامه بده، زیرا امیر، شادمان سوی تو می‌آید.

امیر مانند ماه است و بخارا نیز چون آسمان، پس همانطور که ماه به آسمان می‌آید امیر نیز سوی بخارا خواهد شد.

امیر مانند سرو است و نیز بخارا مثل بوستان، پس همانطور که سرو به بوستان می‌آید امیر نیز سوی بخارا خواهد شد.

تحسین و ستایش مفید است، حتی اگر به زیانی برای خزانه تبدیل شود.