بخش ۶۸ - زرکوب تبریزی قُدِّسَ سِرُّه

هوش مصنوعی: شیخ نجم الدین از بزرگترین عارفان است. برخی از اشعار او در آتشکده‌ای با نام شیخ نجم الدین رازی ثبت شده است. آنچه من از کتاب‌ها دیده‌ام، اشعار اوست که ممکن است با نوشته‌های دیگر اشتباه شده باشد. بنابراین، این چند بیت و چند رباعی به نام او نوشته شده است.

هوش مصنوعی: خوشبختی و خوشی دشمن ما در طول روز و شب با زیبایی و عظمتش همراه باشد.

هوش مصنوعی: هر کسی ما را کافر بنامد، بگذار او هم در میان مؤمنان قرار گیرد و دین دار باشد.

هوش مصنوعی: هر کس که در مسیر ما مشکل و مانع ایجاد کند، بداند که مشکلات او نیز باعث خواهد شد که ما به بهشت و خوشی برسیم.

هوش مصنوعی: هر کس که به ما آسیب بزند، امیدوارم که مشکلاتش‌ را نیز دیگران آسان کنند.

هوش مصنوعی: هر کسی که به دارایی و ثروت ما حسد می‌ورزد، امیدوارم که در جهان مال و ثروت زیادی داشته باشد.

هوش مصنوعی: هر کسی که به دنبال خوشی و لذت زندگی است، به او بگو که ما در حال تجربه‌ی این لذت‌ها هستیم و او باید هوشیار باشد.

هوش مصنوعی: برای زیبایی بخشیدن به باغ جهانی که پر از طبع و سلیقه است، نه آسمان را آراسته‌اند.

هوش مصنوعی: در این دنیا، نواقص و مشکلاتی اضافه شده و زیبایی‌ها و نعمت‌ها کاهش یافته‌اند. چه قدرتی داریم که با این وضعیت که به این شکل رقم خورده، مقابله کنیم؟

هوش مصنوعی: از وجود و عدم تمام چیزها حرفی می‌زنم، پس دل و جانت را آماده کن.

هوش مصنوعی: هر چیزی که وجود دارد، در اصل وجودش از حقیقت است و آنچه ما از آن می‌بینیم و درک می‌کنیم، نتیجه کار و آفرینش موجودات است.

هوش مصنوعی: من صنعت‌گری هستم که در کارم فقط صدایی از من بلند می‌شود و هیچ نتیجه‌ی دیگری ندارم.

هوش مصنوعی: همواره در میان ثروت و جواهرات زندگی می‌کنم، اما هیچ‌گاه نمی‌توانم احساس کنم که چیزی از آن دارم یا متعلق به من است.