بخش ۵۶ - خلیل طالقانی قُدِّسَ سِرُّه

هوش مصنوعی: او از بزرگان زمان خود و عارفان بزرگ بوده است. او خدمات زیادی به مشایخ صوفی انجام داده است. در سال پنجاه به اصفهان رفت و در طول سی سال به تنهایی زندگی کرد. او اوقات خود را تقسیم کرده و بخشی را به ذکر و تفکر و عبادت و ریاضت اختصاص داده و بخشی دیگر را به نوشتن کتاب‌های علمی پرداخته است. در این مدت نزدیک به هفتاد جلد کتاب با خط خود بر طلبه‌های علوم وقف کرده است. همچنین، رساله‌ای درباره آداب سلوک و رساله‌ای در علم مناظر و مرایا نوشته و متن کافیه ابن حاجب را با بلاغت به فارسی شعر کرده است. او از افراد کامل بود و این رباعی به او نسبت داده می‌شود.

هوش مصنوعی: ای بازیگوش، بیا و در دل درویش جایگاهت را پیدا کن، همچون نمک بر زخم دل او بنشین.

هوش مصنوعی: در دوری تو، زندگی‌ام پر از زیبایی و شادی شده است. هر لحظه کنار یارم بنشین و از این خوشی بهره‌مند شوم.