شمارهٔ ۹ - مطلع یک غزل

رشحه » شمارهٔ ۹ - مطلع یک غزل

غم نه گر خاکم به باد از تندی خوی تو رفت

غم از آن دارم که محروم از سر کوی تو رفت

گلشن خلدش شود گر جا، نیاساید دگر

رشحهٔ مسکین که محروم از سر کوی تو رفت

شمارهٔ ۸ - غزل: ماهم اگر به قهر شد از لطف باز گشت شمارهٔ ۱۰ - مطلع یک غزل: دل رفت و ز خون دیده ما را

اطلاعات

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

غم نه گر خاکم به باد از تندی خوی تو رفت

غم از آن دارم که محروم از سر کوی تو رفت

هوش مصنوعی: غم من از این نیست که در کَندِیِ رفتار تو، به خاک و باد می‌روم؛ بلکه غم من از این است که از ديدار تو محروم مانده‌ام و به سر کوی تو نمی‌رسم.

گلشن خلدش شود گر جا، نیاساید دگر

رشحهٔ مسکین که محروم از سر کوی تو رفت

هوش مصنوعی: اگر بهشت او در جایی قرار گیرد، دیگر از این مسکین لعنتی خبری نخواهد بود که از سر کوی تو دور افتاده است و دیگر نخواهد توانست به آنجا بیاید.