شمارهٔ ۲۱ - از یک غزل

هوش مصنوعی: در شبی که به یاد چهره‌ی تو بودم، به ماه نگاه کردم، نه اینکه به خاطر نبودنت به ماه دیگری دقت کرده باشم.

هوش مصنوعی: از آنجا که دوری تو را تحمل نکردم، تمام خاکی که به آن قدم گذاشتم را از شدت گریه خیس کردم.