شمارهٔ ۱ - رسوای دل

هوش مصنوعی: من مانند نی که در فراق فریاد می‌زند، از آرزوی دل ناله می‌کنم و در سینه‌ام آتشی از عشق و اشتیاق نهفته است.

هوش مصنوعی: من از ناراحتی‌های ظاهری و دردهایی که همه می‌بینند، سوزانده شده‌ام، اما آنچه بیشتر از همه مرا می‌آزارد، غم و دردهای پنهان قلبم است.

هوش مصنوعی: اگر دل از من دور شود، وای بر من، وای بر من، وای بر من. و اگر غم از دل دور شود، وای بر دل، وای بر دل، وای بر دل.

هوش مصنوعی: ما به خاطر رسوایی‌مان معروف و شناخته شده‌ایم، هر کسی که به ما ملحق شده، دلی شکست‌خورده و رسوا شده است.

هوش مصنوعی: در حالی که در میان اشک‌ها و ناامیدی‌ها هستم، با وجود تمام افسردگی‌ها، لبخند می‌زنم و به امیدهایی که در دلم وجود دارد، دلگرم هستم.

هوش مصنوعی: احساساتی از درد و غم در دل حاکم است، گویی دل به فریاد آمده و از شرایطی که در آن قرار دارد نگران و رنجور است.