نیلوفر

هوش مصنوعی: من نه در میان گل‌ها و نه در درختان چمن، بلکه بر روی شاخه‌ی انگور خودم را می‌پیچانم و جذب می‌کنم.

هوش مصنوعی: اگرچه من ساکت هستم، اما درد و ناراحتی‌ام به آسمان می‌رود. مانند دودی که از شمعی که خاموش شده به وجود آمده، در جمع و بین مردم پیچیده‌ام.

هوش مصنوعی: می‌خواهم شادی و سرزندگی را به دل‌ها هدیه دهم، حتی اگر در نگاه برخی پنهان باشم. عطر آغوش بهار در چمنزار به مشام می‌رسد و من در آنجا پنهان شده‌ام.

هوش مصنوعی: دل من که در سینه‌ام پر از درد و حسرت است، همچون شعله‌ای در لابه‌لای گل‌برگ‌ها پنهان و درون وجودم زبانه می‌کشد.

هوش مصنوعی: امشب در آغوشم کسی با باری لطیف و ظریف است که همچون گل نیلوفر در اطراف شاخ نسترن پیچیده و لذت بخش است.