هشتبیتیها
امیر پازواری
»
دیوان اشعار
»
هشتبیتیها
شمارهٔ ۱ : مِشْکْ بئیتِهْ دوُسْتِ گِلِهْ باغْ رِهْ هُوکِتْ
شمارهٔ ۲ : وَنوشِهْ خُو شِهْ سَرْ هُونیا کَهُوتاجْ
شمارهٔ ۳ : یِکی نَظِرْ، مِهْ کَیْوٰانْ بَوِرْدی تٰارٰاجْ
شمارهٔ ۴ : گُوهِرْ گِلِهْ دیمْ، دُوسْتِ گِلُوئِهْ مِزٰاجْ
شمارهٔ ۵ : دُوسْتِ قَدْ نَشِنِهْ گِتِنْ سُورِهْ یٰا کٰاجْ
شمارهٔ ۶ : دَرْ آمُوویهٰارْ، وَلْگْ بَکِرْدْ گیتی سٰاجْ
شمارهٔ ۷ : کٰافِرْ وَچِهْ، پَیْکُونِ غَمْزِهْ بِروُ کِرْدْ
شمارهٔ ۸ : اَمیرْ گِنِهْای مَسِّهْ چِشْ مٰاهِ خٰاوَرْ
شمارهٔ ۹ : تُویی تِذَرْوْوُ کُوکوُ شَهْبٰازوُ کُوتِرْ
شمارهٔ ۱۰ : تِهْ مِهْرْوَرْزی دٰارْمِهْ، اَرْچِهْ بُوتِرِهْ عٰارْ
شمارهٔ ۱۱ : امیر گِنِهْ: که حلقهیِ دالِهْ ته زِلْفْ
شمارهٔ ۱۲ : لَیلی وَشْ به ته یٰاسه گیتمْ یکی مالْ
شمارهٔ ۱۳ : منْ صیدِ تنه دامِ پیچونْ بَووئمْ
شمارهٔ ۱۴ : چنْ روزه ندیمه، دِل هُورستٰابی، غَمْ
شمارهٔ ۱۵ : بِلْ شه دَمْرِهْ مه دَمْ، بدنْ دارمه بی دَمْ
شمارهٔ ۱۶ : ته چیرهْ بَدی خور به جهانْ آموئنْ
شمارهٔ ۱۷ : صَنعونْ صفتْ ترسا وَچه رهْ بَدیینْ
شمارهٔ ۱۸ : سَلوُمْ منه مَسّه چش وُ دیدهیِ سو!
شمارهٔ ۱۹ : چی دولتهْ کهْ خنه دَریم بیامو
شمارهٔ ۲۰ : یارون پرچ بوینین به انجیله داره
شمارهٔ ۲۱ : طوبیٰ قَدّهْ مه دوست و عقیقهْ لوئه
شمارهٔ ۲۲ : زلفِ هندُو، آتشْپرستْ یا زنّاره؟
شمارهٔ ۲۳ : اوّل گمّه و آخر ذاتِ خداره
شمارهٔ ۲۴ : امیر گنه: طرّارْ طُرّهیِ خم چیه؟
شمارهٔ ۲۵ : اونوخت که خدا بساته،ای بساط ته
شمارهٔ ۲۶ : دِ دیمْ خور و مُونگِ سُونْ که سُو هداته
شمارهٔ ۲۷ : دوستْ مرهْ هداشه کَمنْ جه دْمُویی
شمارهٔ ۲۸ : عَجایبْ نیِهْ مشکْ ره خطا کَسْ گویی
شمارهٔ ۲۹ : ونهْ باخسمْ کَشْ ته خجیرهْ خویی
شمارهٔ ۳۰ : کسی گته منْ شه یارِ وَرْ نمیرویی
شمارهٔ ۳۱ : شادی گَرْ بوارهْ به افلاکِ گیتی،
شمارهٔ ۳۲ : اُونوختْ که هیچکس مهر رهْ به دلْ نکاشتْ بی،
شمارهٔ ۳۳ : ای گلِ چَمنْ، تو مه وشکُوره تاجْ بی