چهاربیتیها
امیر پازواری
»
دیوان اشعار
»
چهاربیتیها
شمارهٔ ۱ : وَالشَّمْسُ تِنِهْ چیروُئِهْ وَ ضُحیٰهٰا
شمارهٔ ۲ : چِه مُونْگ، چِهْ خُور تیجِهْ، چِهْ روشِنْ روُجا
شمارهٔ ۳ : دَرْآمُو ویهار و خُورْ بَئیتِهْ بٰالا
شمارهٔ ۴ : امیرْ گِنِه تا چَندْ مِجِمْ وٰایی تِهْ وٰا؟
شمارهٔ ۵ : اَمیرْ گِنِه: منه دوستْ خُوشْ حٰالِهْ یٰانا؟
شمارهٔ ۶ : اَمیرْ گِنِهْ: دُوسْتْ وَرْ، بِهْ چِشْ هٰا کِنِمْ جٰا
شمارهٔ ۷ : اَمیرْ گِنِهْ کِهْ یٰارَبْ خَزونْ مَریزٰا
شمارهٔ ۸ : بِهْ سِرْخِهْ گِلِ سَرْ بِهِشْتی سُوسَنْ پٰا
شمارهٔ ۹ : ای شه بخت سرهشندییه دیبا را
شمارهٔ ۱۰ : ویلِهْ وَرْتِنِهْ خِنِهْ بیایمْ یٰانٰا؟
شمارهٔ ۱۱ : اَمیرْ گِنِهْ مِهْ دَسْتِهْ گِلِ سُورْ آسٰا
شمارهٔ ۱۲ : هَرْگَهْ کِهْ مِنِهْ دُوسْتِ دِچِشْشُونِهْ خٰوابْ
شمارهٔ ۱۳ : خِدا دُونِهْ تِهْ نَدیینْ (نویینْ) بَیْمِهْ بیتٰابْ
شمارهٔ ۱۴ : چَمِنْ بِهْ چَمِنْ، گِلْ بِهْ گِلْ، خٰالْ بِهْ خٰالْ کِتْ
شمارهٔ ۱۵ : مَشْکینْ کَمِنْ، سیمینْ ذَقِنْ، لَعْلُ و یٰاقُوتْ
شمارهٔ ۱۶ : دُوست دارِمهْ یِکی کِهْ هَمِهْ چی آرایستْ
شمارهٔ ۱۷ : تِهْ جَیْدُوتِهْ صَدْرِهْ ویٰنِهْ هٰاکِنِمْ گَشْتْ
شمارهٔ ۱۸ : مَرْدِمْ بِهْ تِهْ جٰا سِخِنْ گِنِنْ هِزٰارْ رَجْ
شمارهٔ ۱۹ : اَشُونْ (دیشوُ) بَشِّنی یٰا سِهْ بِهْ اینْ دِلِ سُوجْ
شمارهٔ ۲۰ : تِهْ عِشقْ پِرْکَسِ دِلْ رِهْ بِساتِه آمٰاجْ
شمارهٔ ۲۱ : شَکِرْ خَنْدِهْ شِهْ لَعْلِ (لُویِ) عقیقِ جِدٰا کِرْدْ
شمارهٔ ۲۲ : چینْ چینْ چییِهْ بِهْ گُوشِ بِنْ پیچ وُ تُو کِرْدْ؟
شمارهٔ ۲۳ : بِهْ عٰاشِقْ کُشی دُوسْتْ چِشْمُونْرِهْ سییُو کِرْدْ
شمارهٔ ۲۴ : گِلِ دَسْتِهْ، حَمُّومْ سَرِ زِلْفْرِهْ وٰا کِرْدْ
شمارهٔ ۲۵ : دَرْآمُو بِهْ حَمُّومْ، خِدْرِهْ بٰا صَفٰا کِرْدْ
شمارهٔ ۲۶ : عَلَیْکِ سَلُومْ اُونْکِهْ دِلْ بُوبِهْ تِهْ دَرْدْ
شمارهٔ ۲۷ : سِهْ چِی بِهْ دَنی کِهْ دِلْ دَرْ آوَرِهْ دَرْدْ
شمارهٔ ۲۸ : اَمیرْ گِنِهْ میرْمِهْ شُو وُ روزْ همین دَرْدْ
شمارهٔ ۲۹ : بِسٰاتِنِهْ تِهْ رُورِهْ بِسُونِ کٰاغِذْ
شمارهٔ ۳۰ : اَمیرْ گِنِهْ: حُوری مَنِشْ شٰاهِ خٰاوَرْ
شمارهٔ ۳۱ : اَمیرْ گِنِهْ: تُوفیقِ خِدٰایِ دٰاوَرْ
شمارهٔ ۳۲ : کِدوُمْ بَندِهْ رُودِگٰارْ دِنی بِهْ این دَرْ؟
شمارهٔ ۳۳ : تٰا ایزِدْ بِسٰاتِهْ مٰازِرُونْ رِهْ نُووِرْ،
شمارهٔ ۳۴ : اَمیرْ گِنِهْ: مِهْ مُونْگْوُ خُورِ بِرٰابِرْ!
شمارهٔ ۳۵ : دُوسْ بَدی مِرِهْ، دیمهٰاکِرْدی بِهْ دیوٰارْ
شمارهٔ ۳۶ : نَدوُنْمِهْ کی جٰادوُهٰا کِرْدِهْ بِهْ طُومٰارْ
شمارهٔ ۳۷ : سَودٰائیمِهْ تِهْ وٰا دَکِتْ کیچِهْ بٰازٰارْ
شمارهٔ ۳۸ : شَ اْللّهْ دل بَسُوجی تُو به هیمهیِ نار
شمارهٔ ۳۹ : مِنْ بَسُوتُومِهْ، سُوتِهْ دِلْرِهْ نیٰازٰارْ
شمارهٔ ۴۰ : گِلْ به اینْ خجیری نییِهْ وی اَوی خارْ
شمارهٔ ۴۱ : اَیْ حُوریوَشْ مِسْتِهْ چَشْ، آهویِ لٰارْ!
شمارهٔ ۴۲ : اَوی دُوسْ به گیتی بَسْ نِخارِهْ مِهْکٰارْ
شمارهٔ ۴۳ : نیشْتِمِهْ سَنْگِ سَرْ، دیمْ هٰاکِرْدْمِهْ بِهْ روُبارْ
شمارهٔ ۴۴ : گِلْدَسْتِهْ! ته واسِّرْ سَرْگِردُونْمِهْ، آوارْ
شمارهٔ ۴۵ : پِیْغومْ که ته جا رِسیمِهْ چُونِه ته کارْ؟
شمارهٔ ۴۶ : سییُو چِشْ، سییُو بِرْفِهْ، سییُو مجیکْ مَسْ
شمارهٔ ۴۷ : دُوسْ (رِهْ) دیمه هَرکَسْ (که) خِنِهْ بَوِرْدْ بتٰاوَسْ
شمارهٔ ۴۸ : دِ تُرک و دِ جٰادوُ، دِبلابَوی مَسْ
شمارهٔ ۴۹ : نٰاکِرْدی مِنٰا یاری، چیرهٰا گِنی وَسْ؟
شمارهٔ ۵۰ : بَدیمه یکی تازه جِووُنْ بِروُبِسْ
شمارهٔ ۵۱ : دُوسْرِهْ شیرِ نازْ دیمه چِشمِ کنار مَسْ
شمارهٔ ۵۲ : بِهِلْ تا بنالمْ بیدردْ سه دِل دَسْ
شمارهٔ ۵۳ : شینْ، شادْبومّه اُونْدَمْ که درآیی مه دُوسْ،
شمارهٔ ۵۴ : قلندر صفت دَوِسْمِهْ شه تنْرِهْ پُوسْ
شمارهٔ ۵۵ : گاهی مَسّهْ، گَهْ بیهوشْ، گٰهی مِنٰاهوشْ
شمارهٔ ۵۶ : اَمْرُو دلبری آواز بییامُو مه گُوشْ
شمارهٔ ۵۷ : کی گِتْ بو که وَرْفِ سَرْکَلِنْ آتشْ، وَشْ!
شمارهٔ ۵۸ : حیاتِه تِنِه نُومُ و نباته ته خِشْ
شمارهٔ ۵۹ : اَدی دَکِتِهْ تنه شییِنْ بیچارشْ
شمارهٔ ۶۰ : ته جا اَرْبه شیر و هیر بَووُ سوُرِوَشْ!
شمارهٔ ۶۱ : اَمْروزْ به صِبٰا دیمِهْ یکی پَریوَشْ،
شمارهٔ ۶۲ : آزیرٰمِهْ تنه یٰاسِهْ، رَنجُورُ و بیهوشْ
شمارهٔ ۶۳ : بَدیمه تنه چیرهْ وُ بُورْدِه مه هُوشْ
شمارهٔ ۶۴ : نازنینْ به ته باغْ دَرِهْ مَنِهْ دِلْ داغْ
شمارهٔ ۶۵ : کَیْ دارمه تِماکه زاغْ بییِهْ به ته باغْ؟
شمارهٔ ۶۶ : امیر گِنِهْ: مه مونگ وُ خورْ گوهِر صافْ
شمارهٔ ۶۷ : امیر گِنِهْ: که، دارمه هوایِ ته زِلْفْ
شمارهٔ ۶۸ : امیر گِنِهْ: مِشکینْ کَمِنْهای ته زِلْفْ
شمارهٔ ۶۹ : هزارْ خَمْ به خَمْ، چَمْ به چَمْ دارنه ته زِلْفْ
شمارهٔ ۷۰ : کیجا تُو خجیری و خجیره ته وَنگْ
شمارهٔ ۷۱ : امروزْ سرِ راه نیشتْ بیمه با دِلِ تنگْ
شمارهٔ ۷۲ : چَنگی که نه شه چنگ ره نَواوَرِهْ چنگْ
شمارهٔ ۷۳ : امیر گنه: هر روزْ، جنگَ ونه بو جنگْ
شمارهٔ ۷۴ : امیر گنه: مه دوستْ که مره کنه جنگ
شمارهٔ ۷۵ : مه دوستْ که سرهْ مجنّهْ کنّه هزارْغَنْگْ
شمارهٔ ۷۶ : گُلدستهْ! تنه دیمْ گل وُ تنه یارْگلْ
شمارهٔ ۷۷ : اُونْ مَحلّ استا اُو کردهْ آدِم گلْ
شمارهٔ ۷۸ : گیلونْ وَچهْ ره دیمه چَلْ گٰاردنی چَلْ
شمارهٔ ۷۹ : اِما به بغدادْ سَختْ دکتیم چَل وُ وَلْ
شمارهٔ ۸۰ : کی دونّه که سخنِ کی راستهْ یا وَلْ؟
شمارهٔ ۸۱ : امیر گنه: مه سُورهْ قدْ، دال بییِهْ دالْ
شمارهٔ ۸۲ : دُونا اُونِهْ که مَجْنِهْ زَمونهیِ چَمْ
شمارهٔ ۸۳ : امیر گنه: اینْ شهررِهْ چه کارْ بسازِمْ
شمارهٔ ۸۴ : بُرو شووُ روز با هم جدا نووئیمْ
شمارهٔ ۸۵ : امروز تو منه شاه و من ته درویشم
شمارهٔ ۸۶ : هادَه دَمْرِهْ مه دَمْ که نَمونِسْ مه دَمْ
شمارهٔ ۸۷ : رامْ بَوییهْ آهو که مه جٰا کِرْدِهْ رَمْ
شمارهٔ ۸۸ : ایْ بُورِهْ سوارْ! چَمْ بَزویی منه چَمْ
شمارهٔ ۸۹ : الهی فلَک! سُو نَکنی به عٰالِمْ
شمارهٔ ۹۰ : الهی تِرِهْ فَرخُندهْ فالْ بوینم
شمارهٔ ۹۱ : منْ سُوته چَچیرِه چنِّ زنی به تارِمْ؟
شمارهٔ ۹۲ : شاهِ سَرْحدِّ هند و ختا و چین بُومْ،
شمارهٔ ۹۳ : واخْ که دِلْرِهْ کارها کرده یارِ پَیْغُومْ!
شمارهٔ ۹۴ : گِتی که تنه یارْمِهْ همیشکْ ته بُومْ
شمارهٔ ۹۵ : یاربْ بوینمْ دولتْرِهْ منْ به ته کُومْ
شمارهٔ ۹۶ : سیم و زَرْرِهْ وارِنْ به چَلِ چَمُو چُونْ
شمارهٔ ۹۷ : ویهارْ درآموُ، عالمْ بوّییه روشِنْ
شمارهٔ ۹۸ : کِجِهْ تا کِجِهْ گِرْدِنُ و بوئه سٰامون؟
شمارهٔ ۹۹ : امیر گنه: سینه لَهَبْ دارمه بارونْ!
شمارهٔ ۱۰۰ : زینْگٰالِهْ دِلْ دارمه من،ای یارِهْ دارون!
شمارهٔ ۱۰۱ : نورِ دِچِشْ مه قبلهیِ دین و ایمون!
شمارهٔ ۱۰۲ : هندیمه مَسّه تُرکچشْ و سری من
شمارهٔ ۱۰۳ : کٰاشکی نهشْت بومْ شه پا این کُهنه دیرْ من
شمارهٔ ۱۰۴ : تُرکِ مَسّ! به ته گردنْ بویمه آونْ
شمارهٔ ۱۰۵ : یک حرفْ چلْ سوا، عالمْ ره نور بتاون
شمارهٔ ۱۰۶ : دوستْ ره دیمه حَمّوم بَزه خنهْ آینْ
شمارهٔ ۱۰۷ : امیر گنه: آسونْ نییه مَهرْ اَندوتنْ
شمارهٔ ۱۰۸ : امیر گنه: «گِردهْ قمر» ته خسُوفنْ
شمارهٔ ۱۰۹ : چی ساجّمه با اینهمه تُو و تاتنْ
شمارهٔ ۱۱۰ : اُونوَختْ کٰاسْمون ره بیستونْ بساتن،
شمارهٔ ۱۱۱ : این شهرْ من غریبْمِه، تو غریبه سَوجنْ
شمارهٔ ۱۱۲ : خوبونْ به گلُو، گردْ مشکْ ره بَریتنْ
شمارهٔ ۱۱۳ : استادْ بنهْ روزْ که من تَنْ ره گلْ گیتنْ
شمارهٔ ۱۱۴ : ته چیرهْ بدی، خورْ به جهانْ و ریتنْ
شمارهٔ ۱۱۵ : اونْ، مار (محل) که عین ره زیر دال کشیین،
شمارهٔ ۱۱۶ : اَمیر گنه: تا تُخم خلق پاشنْدیین
شمارهٔ ۱۱۷ : من دوّمه که عشق، خطّ جفا کشیین
شمارهٔ ۱۱۸ : شَمَرْ رهْ دیمهْ سوجنْ، فرعونْ و ریجنْ
شمارهٔ ۱۱۹ : دونّی که چشِ سِرْمهْ، چی وَرهْ توشنْ
شمارهٔ ۱۲۰ : کیون بندگی، کین بیورد خنه واچین
شمارهٔ ۱۲۱ : دوست نامسلمون دارنه کافر دین
شمارهٔ ۱۲۲ : بیچون گتْمهْ، بیچونْ گتمهْ، بیچون!
شمارهٔ ۱۲۳ : تَرْسونْ، لَرْزونْ، ته مهرورزمْ، مه چشمِ سو!
شمارهٔ ۱۲۴ : خُور طَبْعِشوُ بدر رَوّشُ و کیمیا خو!
شمارهٔ ۱۲۵ : امیر گنهْ: کی دَوْسه مَهْ چشِ سو؟
شمارهٔ ۱۲۶ : خشْ بساته ته چیره ره داورهو
شمارهٔ ۱۲۷ : امیر گنه: کان نمک، آدمی خوا
شمارهٔ ۱۲۸ : تا منه تن به جیر لحد نپاهو،
شمارهٔ ۱۲۹ : یا رب که تنه دولت بمونّه،ای بو
شمارهٔ ۱۳۰ : الهی تره شاه مردون به یار بو
شمارهٔ ۱۳۱ : اندی که خُوره، تهْ دلْ به مهْ کنار بو!
شمارهٔ ۱۳۲ : تا گردشِ افلاک و چرخِ دوّار بو،
شمارهٔ ۱۳۳ : سی وار مره جنگ کردی، منه خونکار تو
شمارهٔ ۱۳۴ : ویهار و ویهار و همه جا ویهاره
شمارهٔ ۱۳۵ : ته دولتْ خورْآسٰا، اسٰا تابَندوُئِهْ،
شمارهٔ ۱۳۶ : امیر گنه: مه دلبر به سون حوره
شمارهٔ ۱۳۷ : بالا سوره، دیم شمسه، سوال سهیله
شمارهٔ ۱۳۸ : اونمار (اونبار) که خدا ته چش و چیر بساته
شمارهٔ ۱۳۹ : کی دیه ورف سر گُلگون آتش بوئه؟
شمارهٔ ۱۴۰ : اساتنه قد، سور، دیم دیمِ تیهوئه
شمارهٔ ۱۴۱ : نازکْ بدِنِهْ مه دوسْ، نباته لُوئه
شمارهٔ ۱۴۲ : لام و جیم و کاف رهْ مُشتری بسیارهْ
شمارهٔ ۱۴۳ : امیر گنه: عاشقمه یکی کیجاره
شمارهٔ ۱۴۴ : اونوختْ که خدا بنا کرده دنیاره
شمارهٔ ۱۴۵ : وَرْفِ لَختهْ وارنه، دوستْ گته ویهاره
شمارهٔ ۱۴۶ : شیرین غمزه دوست سر کو خجیره
شمارهٔ ۱۴۷ : بنیادِ سخنْ، نوم خدا خجیره
شمارهٔ ۱۴۸ : امیر گنه که پایِ چنار خجیره
شمارهٔ ۱۴۹ : سُورهْ جارْ، تنه وارنگِ بُو خجیره
شمارهٔ ۱۵۰ : پرْچینْ بدیمه قُبّه گِل ریحونره
شمارهٔ ۱۵۱ : خین شَمّهْ به شه دیده، مثال جوره
شمارهٔ ۱۵۲ : تشْ دکَتْ منهْ دلْ صفتِ تَنُوره
شمارهٔ ۱۵۳ : قرصِ مَه و کانِ صَدفْ یا بلوره؟
شمارهٔ ۱۵۴ : بدیمه اَمرُو مَسّهْ چشْ، چیره حوره
شمارهٔ ۱۵۵ : امیر گنه: مه یارْ مُحکَمْ بی قصوره
شمارهٔ ۱۵۶ : بسی دلْ بَورْدْ ته چشمِ جادوُونهْ
شمارهٔ ۱۵۷ : سَرخِه گلْ، غنچهی تازه، خاله
شمارهٔ ۱۵۸ : مه دوستْ به خجیری، بَدرهْ یا هلٰاله؟
شمارهٔ ۱۵۹ : امیر گنه: مه دوستْ بدرهْ یا هلاله؟
شمارهٔ ۱۶۰ : چی فتنوئه باته دْ نرگسْ انگیتهْ
شمارهٔ ۱۶۱ : جایِ دْوَرقْ، مشکِ تتار بئیته
شمارهٔ ۱۶۲ : اَمر دولتْ به تنه خنهْ تفاقْ بوییه
شمارهٔ ۱۶۳ : نَخْچیرْ ته شکار دَرْاُونْ خنهْ که بییه
شمارهٔ ۱۶۴ : امیر گنه: عاشق رهْ ملامت نییه
شمارهٔ ۱۶۵ : الف به بالا مُونندِ ته قَتْ (قد) نییه
شمارهٔ ۱۶۶ : هزار و یکی نومِ که خداره بییه،
شمارهٔ ۱۶۷ : ته گرگرِ سینه که چه خارچیه
شمارهٔ ۱۶۸ : سٰاتْ بکردهْ مه دوست مونندِ قیر چیه؟
شمارهٔ ۱۶۹ : یار دارمه یکی میون ونه قمچیه
شمارهٔ ۱۷۰ : دلْ دارمه یکی وشنْ وشنْ چچیه
شمارهٔ ۱۷۱ : ایْ مَستهْ که دیمْ ره دَرْ اینگو دریچه
شمارهٔ ۱۷۲ : سالْ اونْ خشه که بَشْکفهْ نوبهارته
شمارهٔ ۱۷۳ : صُبح اُونْ خشه، چشْ ره نظرْبو به رُوتهْ
شمارهٔ ۱۷۴ : تا ملیجهْ پرْها کردْ مشکینْ خطهاتهْ
شمارهٔ ۱۷۵ : اونوختْ که مرهْ شه خنه دوستْ انداته
شمارهٔ ۱۷۶ : امیر گنه: منْ تیرْ بَخردْ ته چشمُونه
شمارهٔ ۱۷۷ : زنجیرْ به زنجیرْ، چَمْ به چَمْ دارْنه مُوته
شمارهٔ ۱۷۸ : خشْ باختهْ شاهِ حَوشْ گوشهْ لارْته
شمارهٔ ۱۷۹ : امیر گنه: عاشقمهْ چشمِ کنارْته
شمارهٔ ۱۸۰ : چی شاهی رُوزبیهْ که منْمَتمهْ همراتهْ
شمارهٔ ۱۸۱ : سین بِسْم اللهْ خَطِّ سَوادِ مُو، ته
شمارهٔ ۱۸۲ : اینه که مُونسْ و غَمگُسارهْ یارْمه
شمارهٔ ۱۸۳ : بشنُوسْمهْ روزی گته یاری به یاره
شمارهٔ ۱۸۴ : امیر گنه: حَیْرُونمه ته مونگه چیره
شمارهٔ ۱۸۵ : امیر گنه: عاشقمه خجیره چیره
شمارهٔ ۱۸۶ : مشکینْ کلاله که گِل سَرْوی داره
شمارهٔ ۱۸۷ : دلْ دارمه یکی، تیر بَخردْ بو هزاره
شمارهٔ ۱۸۸ : سوایِ مه دوستْ، کَسْ نوم ره مه نَئیرهْ
شمارهٔ ۱۸۹ : اَمْرو به سریٰ چیره بدیمه حوره
شمارهٔ ۱۹۰ : ای دَخْنهْ آهو، وَرهْ رهْ وَرْ گیرهْ
شمارهٔ ۱۹۱ : یا ربْ صد هزارْ عَید وُ اقبال و شاهی،
شمارهٔ ۱۹۲ : فرشتهخویی، جانی، حوری سرشتی،
شمارهٔ ۱۹۳ : یارَبْ بَخری ته اُوی زندگونی
شمارهٔ ۱۹۴ : تا که اینْ کِسْ خاطرْ مُشوّشْ بویی
شمارهٔ ۱۹۵ : گُلدستهْ به ظُلمٰاتْ همیشه شوبی
شمارهٔ ۱۹۶ : نماشترهْ سَرْ بیهْ، رَنگ داشته شویی
شمارهٔ ۱۹۷ : امیر گنه: کمترین بندومهْ ته گر گُویی
شمارهٔ ۱۹۸ : گلْ چیه که ته چیره مُونّه به بُویی؟
شمارهٔ ۱۹۹ : نَمجْ تُومهْ خُورْ که خورْ ترهْ نَتُویی
شمارهٔ ۲۰۰ : گِلِ دَسْته! هروارْ که منه درْآیی
شمارهٔ ۲۰۱ : دلْ دارْمه یکی، دارْنه تنه هوایی
شمارهٔ ۲۰۲ : گتمهْ که دمی دُوستْ ره نَوینمْ جایی
شمارهٔ ۲۰۳ : یکی مَستهْ چشْ دیمه امروزْ چونْ آسی
شمارهٔ ۲۰۴ : کمالِ عَلی تاجبخشِ حاتمِ طَیْ
شمارهٔ ۲۰۵ : دوستْ گلهْ وَلگْ سَرْ بوارسته بو، شی
شمارهٔ ۲۰۶ : سامِ نیرمْ زال و رستم، کونه گودرز کَیْ؟
شمارهٔ ۲۰۷ : ها نَپرسنی حالْ ره مه دیر بسوتی
شمارهٔ ۲۰۸ : نرگس دیمهْ سَرْمَستْ و مه جا قرین بی
شمارهٔ ۲۰۹ : کردْ خیمه بَزو، اُویِ چشْ مه حبابی
شمارهٔ ۲۱۰ : اونْ تُرکهْ کیجا که وی سرایِ امایی
شمارهٔ ۲۱۱ : شُومّه به تماشا که بَیُورم یاری
