دوبیتیها
امیر پازواری
»
دیوان اشعار
»
دوبیتیها
شمارهٔ ۱ : سی وٰارْ بِهْ بِلِنْدیمِهْ، سی وٰارْ بِهْ کُوتٰا
شمارهٔ ۲ : سَرْ زَرّینْ کِلٰا دٰارْنِهْ مِهْ سُورِهْ بٰالٰا
شمارهٔ ۳ : مِنْ بَمِرْدِهْ رُوزْ خٰاکْ رِهْ سَرْ پٰا شِسْتیمٰا
شمارهٔ ۴ : صِرٰاحی گِرْدِنْ مُونِنْدِ مٰاهِهْ کیجٰا
شمارهٔ ۵ : مِثْلِ مَسًهْ گُوکی دٰایِمْ چٰاقِهْ کیجٰا
شمارهٔ ۶ : واهْ کاکِلْ مشکین به گردِ عِذارکِت
شمارهٔ ۷ : دُومِهْ دِچِشْمُونِ تِهْ، ابرو هِلالْ کِتْ
شمارهٔ ۸ : زَنْگی دیمه گرد گله باغ بزو تخت
شمارهٔ ۹ : مشکی به ته دوش کلا بزوئه چی سخت
شمارهٔ ۱۰ : مَجْنُونْ صِفِتْ گِرْدِسْمِهْ هِوایِ شِهْ دوُسْتْ
شمارهٔ ۱۱ : اَمیرْ گِنِهْ سَر دٰارْمِهْ، شَیدای شِهْ دوُسْتْ
شمارهٔ ۱۲ : اَمیرْ گِنِهْ تِهْ عِشْقْ هَکِرْدِهْ مِرِهْ مَسْتْ
شمارهٔ ۱۳ : گِلِ من بنه روز دکاشتمه شه دست
شمارهٔ ۱۴ : دٰارْمِهْ دِشِشِ مِهْرْرِهْ مَشْتْ
شمارهٔ ۱۵ : تِهْ مِهْرْوَرْزِمًهْ، تا اُسْتِخُونْ بَوّوِهْ خِشْتْ
شمارهٔ ۱۶ : اَمْروُزْ بَدیمِهْ سَرْ دَکِرْدْ چٰادِرِ عاٰجْ
شمارهٔ ۱۷ : بِلْبِلْ صِفِتْ بَدیمهً هِواٰی تِهْ رُخْ
شمارهٔ ۱۸ : شیرینْ خَنْدِهْ تٰا لَعْلْ رِهْ عَقیقْ جِدٰا کِرْدْ
شمارهٔ ۱۹ : نٰابَتُوّ مِهْ کِهْ تِهْ مِهْرِهْوَرْزی نُو کِرْدْ
شمارهٔ ۲۰ : مَجْنُونْ صَفِتْ تِهْ وَرْشُو وُ رُوزْکَشِمْ دادْ
شمارهٔ ۲۱ : اَمیرْ گِنِهْ دَسْتِ فَلِکْ دٰاد وُ بیداد
شمارهٔ ۲۲ : اَمیرْگِنِهْ کِهْ تِهْ چِشْ نَرْگِسِهْ یٰا جٰادْ؟
شمارهٔ ۲۳ : بَخْتی کِهْ جَمْشیدْ دٰاشْتِهْ اَمِهْ دَرْجا کِرْدْ
شمارهٔ ۲۴ : اَمیرْ گِنِهْ: حٰالِ سَکِراتْمِهْ گُوهِرْ!
شمارهٔ ۲۵ : اَمیرْ گِنِهْ: حٰالِ سَکِراتْمِهْ گُوهِرْ!
شمارهٔ ۲۶ : بِوٰارِمْ بِوٰارِمْ، چَنْ زَنّی بِهْ مِهْسَرْ؟
شمارهٔ ۲۷ : اَمیر گِنِهْ: مِهْ دُورْ بَرِ سییِهْ آخِرْ
شمارهٔ ۲۸ : اَمیرْ گِنِهْ اُونْطُورْ بِهْ تُو دٰارْمِهْ آزیز
شمارهٔ ۲۹ : مِهْ جٰانْ! مِنْ تِرِهْ داٰرْمِهْ، تُویی مِرِهْ داٰرْ
شمارهٔ ۳۰ : اَمیرْ گِنِهْ: دٰادْ بِهْ دَسِّ بی بِقٰا یٰارْ
شمارهٔ ۳۱ : پَئیزْ پَجِنی، ویهارِهْ مٰاهْ رهْ یاد دارْ
شمارهٔ ۳۲ : قالی سرنِشینْ (سر نیشتی) کُوبِ تِریرِهْ یاد دارْ!
شمارهٔ ۳۳ : نِماشْتِرْ (سرا) سَرْ هِوا زمینْ بییهْ ترْ
شمارهٔ ۳۴ : گُوهرْ گِلِهْ دیمْ، مِهْ گِلِهْ دیمِهْ گُوهِرْ!
شمارهٔ ۳۵ : غَلْیُون خارْهَکِنْ گُوهِر به مثلِ شَکِرْ
شمارهٔ ۳۶ : شومّه مَحْشِرْ روزْ به درگاهِ دادارْ
شمارهٔ ۳۷ : امیر گِنِهْ: مِهْ دِلْرِهْ بَوِردی، بازآرْ
شمارهٔ ۳۸ : شاهزادِه سَلومُ و صَد سَلومُ و دیدارْ
شمارهٔ ۳۹ : شاهُونْشاهِهْ که نیشْتِ بیِهْ حَوضِ کوثرْ
شمارهٔ ۴۰ : اَمیرْ گِنِهْ: سی چینْ بِهْ کِلٰالِهیِ سَرْ
شمارهٔ ۴۱ : هزار پارِهْ شهْر بُو، چه کِرمُونْ چه شیرازْ
شمارهٔ ۴۲ : چنگیزْ شاهْ تنه چنگ ره ساز هاکِنِهْ سازْ
شمارهٔ ۴۳ : گُوهِرْرِهْ خِدا دِیافِربیِهْ چُونْ بازْ
شمارهٔ ۴۴ : سَرْرِهْبَشِسّی، لَچکْ رِهْ هاکِرْدی لَسْ
شمارهٔ ۴۵ : امیر گنه: مه تنْرِهْ تِفاکَشی کَسْ
شمارهٔ ۴۶ : امیرْ گنه: هر کسْ عَقْلْ دارنه هَدیوَسْ
شمارهٔ ۴۷ : اَگِرْ مُسَلْمُونی، نَکِنْ مه سَرِقَسْ!
شمارهٔ ۴۸ : هَرْ شُو که ته عشقْ بُونِه مِرِهْ هم آغوشْ
شمارهٔ ۴۹ : امیر گنه: مه سوُته دِلْ ته جَفاکَشْ
شمارهٔ ۵۰ : پئیزْ بَپچْ وُ بالا خِدارِهْ هارِشْ
شمارهٔ ۵۱ : مِنْ بَمِردِهْ روزْ لاشْ رِهْ منه صحرا کَشْ
شمارهٔ ۵۲ : نِما شونِهْ سَرْ ویشهْ بَئییهْ خاموشْ
شمارهٔ ۵۳ : سییُو شبه رِهْ مُونِنه (موندنه) ته دِ تا چِشْ
شمارهٔ ۵۴ : «چلو»، خِشِهْ که هَر دمْ دئیرهْ وارشْ
شمارهٔ ۵۵ : مِهْ تِکْ دَکِتِهْ اَمْشُو دَئیره وارِشْ
شمارهٔ ۵۶ : امیر گِنِهْ:ای گُوهِرْ، منه پَریوَشْ
شمارهٔ ۵۷ : بساته تِرِه اُونطورْ که وِسّه صانِعْ
شمارهٔ ۵۸ : امیر گِنِهْ:ای دوُنِ زبونِ طامِعْ!
شمارهٔ ۵۹ : اَمْروُزْ نُوورِ گِلْ رِهْ بَدیمه ته باغْ
شمارهٔ ۶۰ : سیاهی سَرْ، خطْ اَلِفِهْ ته زِلْفْ
شمارهٔ ۶۱ : سیاهی سَرْ، خطّ اَلِفِهْ ته زِلْفْ
شمارهٔ ۶۲ : امیر گِنِهْ: که دارْمِهْ هِوایِ ته عِشْقْ
شمارهٔ ۶۳ : سه تا چینّه کا داشتْمه خجیروُ خارکْ
شمارهٔ ۶۴ : گِتْمِهْ: بَوِرْزِمْ مهرِتهْ گُوهِر پاکْ
شمارهٔ ۶۵ : امیر گنه: مه دِلْرِهْ بئیتهْ ته واکْ
شمارهٔ ۶۶ : وَنُوشه رِهْ گِمٌهْ چییهْ ته دامِنِ چاکْ؟
شمارهٔ ۶۷ : بالا خدنگْ،ای زُبْده سنگْ، دلْ شوآهنگْ
شمارهٔ ۶۸ : نماشْترْ سَرا که خُور دِگاردنهْ رنگْ
شمارهٔ ۶۹ : اَطْلَسْ دپوشی دامنْ وِشا، کَمرْ تنگ
شمارهٔ ۷۰ : فلکْ بَگرْسَهْ خنهْ هَکردهْ پامالْ
شمارهٔ ۷۱ : تو نَسلِ اُونشاهی بغضْ نداشته شه دلْ
شمارهٔ ۷۲ : اُون که بنهْ روزْ با تو بوییهْ مایلْ
شمارهٔ ۷۳ : امیر گنه: مه وَرْ نوویهار، بیّیه لیْلْ
شمارهٔ ۷۴ : یا علی گمّهْ سُو دَکفهْ منه دلْ
شمارهٔ ۷۵ : امیر گته: یکباری جُوون بَووئمْ
شمارهٔ ۷۶ : رُخصتْ هاده که من ته قربونْ بَئوئمْ
شمارهٔ ۷۷ : اسیرِ زلفِ عَنبرْاَفشونْ بئوئمْ
شمارهٔ ۷۸ : آشفتهی اون موی افشون بَووئمْ
شمارهٔ ۷۹ : مه دلْ همه خانهْ ته قربونْ بَووئمْ،
شمارهٔ ۸۰ : سوداییِ لَعلِ بَدخْشون بَووئمْ
شمارهٔ ۸۱ : دَسْتِ ته کافِرْ، نامُسَلْمونْ بَوُوئمْ
شمارهٔ ۸۲ : اَبْرْ نِهِلِّهْ ماهْ رِهْ هِلالْ بَوینِمْ
شمارهٔ ۸۳ : بییَمِّهْ تنه باغِ گِلْرِهْ بَچینمْ
شمارهٔ ۸۴ : امیر گته: ماه دَه وُ چاره ته دیمْ
شمارهٔ ۸۵ : یاربْ بوینمْ دولتْرِه من به ته کومْ،
شمارهٔ ۸۶ : هر سِوا که خوؤ در بییِهْ ما ته، ته دیمْ
شمارهٔ ۸۷ : عشقْ اونْ عشقه که رُسوا مَجی به عالِمْ
شمارهٔ ۸۸ : حمّوم شونی دُوستْ، مره هَم بَوْ بییارِمْ
شمارهٔ ۸۹ : عهدْ بکِرْدِمِهْ بی تُو نَرْگِسْ نکارِمْ،
شمارهٔ ۹۰ : عهد بَکِرْدِمِهْ ته لُو شه بِنْ گُوم نَیِرِمْ
شمارهٔ ۹۱ : دِلْ که با وِصالْ خو بکرد بُو اَندی تُومْ
شمارهٔ ۹۲ : تو شاهْ مُرتضایی، مرتضانه ته نُوْمْ
شمارهٔ ۹۳ : من ته وَرْ عالمْ درد وُ واکْ بَچینِّمْ
شمارهٔ ۹۴ : امیر گنه: عاشقمه ته از زر و سیم
شمارهٔ ۹۵ : نماشونه سر ویشهْ بَئیهْ روشِنْ
شمارهٔ ۹۶ : میراث منه مهر و بفا وَرزییِنْ
شمارهٔ ۹۷ : اُونْ صورتگِرونْ که صورتهٰا کَشیینْ
شمارهٔ ۹۸ : خِتا و خُتَنْ، تا هندوستان پائینْ
شمارهٔ ۹۹ : امیر گنه: چی کالهْ رَحْمْ دارمه یارونْ!
شمارهٔ ۱۰۰ : من عاشِقِ اونْ زِلْفِمه، که خَمْ دارنه یارونْ!
شمارهٔ ۱۰۱ : امیر گنه: ذاتِ بِلْبِلْ دارمه یارونْ!
شمارهٔ ۱۰۲ : مسافر راه کربلا مه یارون!
شمارهٔ ۱۰۳ : امروزْ چَنْ روزهْ یاررِهْ ندیمه یارون!
شمارهٔ ۱۰۴ : بَخِرْ گَرْدِ راهُ و نَخِرْ نامردِ نون
شمارهٔ ۱۰۵ : امیر گنه: اینْ سَرْکه سَر پُوشِهْ یارون!
شمارهٔ ۱۰۶ : امیر گنه: دینِ عربْ دارمه یارون!
شمارهٔ ۱۰۷ : ته دِگیسُوونْ مشکِ پتییه یارون!
شمارهٔ ۱۰۸ : چه فتْنوئه ته چشْ که نَشومَه خو من
شمارهٔ ۱۰۹ : وَرفِ گُله ره دیمه که لارْ ره وارن
شمارهٔ ۱۱۰ : دوستْ ره دیمه که آمِل کیچه وارن (آرن)
شمارهٔ ۱۱۱ : مه دلْ با ته جٰا عهد هاکرد بی و پَیْمنْ
شمارهٔ ۱۱۲ : قافْ، قَندهْ تنه لُو به هدیه دپاتنْ
شمارهٔ ۱۱۳ : مه دوستْ به سُرعَتتْ، اسبِ بدوُرهْ موننْ
شمارهٔ ۱۱۴ : ای ماهرخِ سروقدِ سیمین تَنْ!
شمارهٔ ۱۱۵ : ناتُومه ته مهرهورزی ره دلْ هَئیتنْ
شمارهٔ ۱۱۶ : تیر بزه مرهْ کُومْ نییه نُومه گیتنْ
شمارهٔ ۱۱۷ : ای لارِ کوهْ نیشتمهْ یارِ دَر بییِنْ
شمارهٔ ۱۱۸ : امیر گنه: ته غمزه مرهْ مَصٰافنْ
شمارهٔ ۱۱۹ : امیر گنه:ای کافِرِ بی بفٰافنْ
شمارهٔ ۱۲۰ : مه حاصله ته غمْ خردن و اندوتن
شمارهٔ ۱۲۱ : امیر گنه: تا مهرهْورزی آموتن
شمارهٔ ۱۲۲ : شایستهْ مره ته قدمِ گَرْدْ بیینْ
شمارهٔ ۱۲۳ : امیر گنه: بی یار به دنی دویین
شمارهٔ ۱۲۴ : امیر گنه: اون یار ره نشینه داشتن
شمارهٔ ۱۲۵ : اون روز که بلقیس آخرت در شیینْ
شمارهٔ ۱۲۶ : خوشواش (خشه واش) کوه، هر گوشه لارِهْ یارونْ!
شمارهٔ ۱۲۷ : سکندر کو؟ دارا کوئه؟ کوئه بیجن؟
شمارهٔ ۱۲۸ : تهْ صَیدی وُ مِجِمه وَلٰا وَلٰا منْ
شمارهٔ ۱۲۹ : به بازی نردْ دوست دلْ بیته آیین
شمارهٔ ۱۳۰ : اندی خشه روز هوا بییمو بارون
شمارهٔ ۱۳۱ : آهو دیمه چرسّه لار بیابون
شمارهٔ ۱۳۲ : امیر گنه: مه سالْ اگر که نودْ بو
شمارهٔ ۱۳۳ : یگرنگِه دوستِ مهرورزی گریه میبو
شمارهٔ ۱۳۴ : اشون باختمه، خود دیمه دَیْ بیامو
شمارهٔ ۱۳۵ : امیر گنه: تا که فلک ره سرها بو،
شمارهٔ ۱۳۶ : امیر گنه: اون ره نظرِ خدا بو
شمارهٔ ۱۳۷ : دَکْتمهْ تنه درو نَنْوازنّی تو
شمارهٔ ۱۳۸ : شهزاده، تره ایزد ذاتْ باتْ بو!
شمارهٔ ۱۳۹ : قَراشِل تره دایمْ به سونِ باد بو!
شمارهٔ ۱۴۰ : ته روشن چلا سوکنّه سون نیر بو!
شمارهٔ ۱۴۱ : گر دوست شه دست ره ته سر بما لنّی بو
شمارهٔ ۱۴۲ : دَر رَزْمْاَرْ رُستمْ ته برگه پُوش کشیبّو
شمارهٔ ۱۴۳ : تو خجیرۀ دوستی و خجیره ته خو
شمارهٔ ۱۴۴ : نما شترِ سَرْ دَیْمِهْ پلِ میون رو
شمارهٔ ۱۴۵ : هِزاروُ یِشکْ اِسْمْ اوّلْ دنیا بیامُو
شمارهٔ ۱۴۶ : چی بُولارجونْ، مازندرون بئی بو
شمارهٔ ۱۴۷ : چِلُویی دوسْ مه، هر دم چِلُو دَری تو
شمارهٔ ۱۴۸ : سیُو چِشْ، کَمونْ برفِهْ، مه لارِ آهو
شمارهٔ ۱۴۹ : آدم واش نییه، سر درآوره کو
شمارهٔ ۱۵۰ : سه چیز به دَنی، دِلهاره آوره سُو
شمارهٔ ۱۵۱ : خجیره کیجا، هیٰا هیٰا شُومّی کو
شمارهٔ ۱۵۲ : امیر گنه: دشت پازوار خجیره
شمارهٔ ۱۵۳ : امیر گنه که دشت گیرمه پازواره
شمارهٔ ۱۵۴ : دریوی کنار (دله) بدیمه یک ستاره
شمارهٔ ۱۵۵ : ندومه که چل بهتره یا چلیجه
شمارهٔ ۱۵۶ : اَنِّه دارِ واش هِدامِه شِه گیلا رِه
شمارهٔ ۱۵۷ : بلبل میچکا، نرو مره غم دارنه
شمارهٔ ۱۵۸ : یارون بوینین پیر زناچه مونه دارنه
شمارهٔ ۱۵۹ : امیر کلای او، بوینین چه چایی دارنه
شمارهٔ ۱۶۰ : امیر بوته که ماه ره غبار بئیته
شمارهٔ ۱۶۱ : امیر کلا اتا (یتّا) نفته روش بدیمه
شمارهٔ ۱۶۲ : بلنده نفارْ نیشتمه ایروونه
شمارهٔ ۱۶۳ : خجیره کیجا، من ته ادایِ میرمه
شمارهٔ ۱۶۴ : امیر گنه: این کُوهْنه دنی ره کُورمهْ؟
شمارهٔ ۱۶۵ : اُونجه که بئوتی هِرسْ، من بپامهْ
شمارهٔ ۱۶۶ : دٰارِ بلندْی اسّامه منْ به لُوشه
شمارهٔ ۱۶۷ : ونهْ سر جُور بُورمْ، مرْ حال دَنیهْ
شمارهٔ ۱۶۸ : خجیره کیجا وعده نده که امّه
شمارهٔ ۱۶۹ : امروز چن روزه، دوسّ گمون ندارمه
شمارهٔ ۱۷۰ : شش درم دونه، وه کتراره کورنه؟
شمارهٔ ۱۷۱ : کیجا شه سِرِهْ، ونگْ کِنِّهْ (کِرْدِهْ) شه سیکٰارِهْ
شمارهٔ ۱۷۲ : نَدوُمَه چِشی (چه شی) بووَم که لٰالْ بئیمِهْ
شمارهٔ ۱۷۳ : اَمِلْ تش هیره (ایره)، نور و کجور بسوزه
شمارهٔ ۱۷۴ : نما شترسرا، وِرْگ دکته صحراره
شمارهٔ ۱۷۵ : الهی تنه رو بکشه شماله
شمارهٔ ۱۷۶ : دِنْیا ره بفانیه، بقا ندارنه
شمارهٔ ۱۷۷ : امروز دشته سر، بدیمه شه کیجاره
شمارهٔ ۱۷۸ : ته عشقه که عالمره هکرده آگاه
شمارهٔ ۱۷۹ : امیر گنه: دوستْ کانِ نواته لو، ته
شمارهٔ ۱۸۰ : تیرنگْ بدیمه، ویشهْ دَریمْ نیشت بیِهْ
شمارهٔ ۱۸۱ : ویهار درآمو، تی تی (شکوفه) بدیمه داره
شمارهٔ ۱۸۲ : سی داغ به منه دل دره ته ابرویه
شمارهٔ ۱۸۳ : سربازمّه ته عشق، هرچی بونه بووئه
شمارهٔ ۱۸۴ : یارون و دوستون، اندی نکنین مُونّه
شمارهٔ ۱۸۵ : ونوشه که در بموئه نوویهاره
شمارهٔ ۱۸۶ : کوک ره بدیمه، سروسّه جویباره
شمارهٔ ۱۸۷ : ته بخت و دولت، به چل پر دِماسه!
شمارهٔ ۱۸۸ : خنده خنده با من هکرده حکاته
شمارهٔ ۱۸۹ : امیر گنه: مه دردِ دِل دوا، تِهْ
شمارهٔ ۱۹۰ : سَرْره بشسّی، زلف کنّه کینه کینه
شمارهٔ ۱۹۱ : ته چیره به خوبی، گلِ آتشینه
شمارهٔ ۱۹۲ : بلبل به گل دورو گل به بلبل دوره
شمارهٔ ۱۹۳ : امروز سر راه بدیمه یک درْدونه
شمارهٔ ۱۹۴ : سَرِ بمیرم، سَرون ونه وَنوشه
شمارهٔ ۱۹۵ : من قلندروار شومّه سر دروازه
شمارهٔ ۱۹۶ : آیینه به ته روئه، زلالْ نمنه
شمارهٔ ۱۹۷ : بالْ ره تُو نده، طاقتِ تُو ندارمه
شمارهٔ ۱۹۸ : موسیٰ کوهِ طورْ بهشْته شه عصارهْ
شمارهٔ ۱۹۹ : شاهونشاهه که وه همه سان نمنه
شمارهٔ ۲۰۰ : دریویِ میونْ بدیمه یک ستاره
شمارهٔ ۲۰۱ : امیر گنه: گشت «لیته کُوه» خجیره
شمارهٔ ۲۰۲ : واجبالوجودِ عَلَم الاسمامه
شمارهٔ ۲۰۳ : امیر گنه: گشت کرْدمهْ تمومِ کوه ره
شمارهٔ ۲۰۴ : محمّد ره خدا چنّه جوون بساته
شمارهٔ ۲۰۵ : دماوند کوه، سامون لاریجونه
شمارهٔ ۲۰۶ : دل رهْ گمّه که، غمْ نخرْ چاره نیه
شمارهٔ ۲۰۷ : اول بسمالله گمّه نوم (اسم) خداره
شمارهٔ ۲۰۸ : بونّه (ُبُوردمه) غریبی، غریبی چنده زئینه
شمارهٔ ۲۰۹ : صد ساله که من در این دنی دئیمه
شمارهٔ ۲۱۰ : ککّی گنه: من فرزندِ آدمیمه
شمارهٔ ۲۱۱ : آهو نیمه که کَتمْ بچینم (بَئیرم) داره
شمارهٔ ۲۱۲ : کجه شونی مه سرخه گلِ نشونه؟
شمارهٔ ۲۱۳ : دشمن به اونچه دکَتْ تهْ، بنتونه
شمارهٔ ۲۱۴ : نَدوّمه که این قالبْ بساتن چیه؟
شمارهٔ ۲۱۵ : ملّا دره که دایِم با نمازه
شمارهٔ ۲۱۶ : دیشو باختمه، خودیمه ته چشمونره
شمارهٔ ۲۱۷ : کیجا، ته ریکا، کیجا تنی ریکامه
شمارهٔ ۲۱۸ : گلْ ونهْ مره، بو کنهْته پَنّونه
شمارهٔ ۲۱۹ : سه دنی مرهْ، لاپه نده، مشت هاده
شمارهٔ ۲۲۰ : یا علی، گمّه بلندهْ ته آوازه
شمارهٔ ۲۲۱ : خجیره کیجا، ته جمه نارنجیه
شمارهٔ ۲۲۲ : امیر گنه که، خنهْ باتْمه اُونهْ
شمارهٔ ۲۲۳ : گوهر گلهْ دیمْ بنّه ته هماسّه لوئه
شمارهٔ ۲۲۴ : کَرهْ سنگهْ دَشتْ، چشمه دَرْ بیمُو لارهْ
شمارهٔ ۲۲۵ : ته واسرّه که زردُو ضعیف و زارْمهْ
شمارهٔ ۲۲۶ : ستاره بلنْ بلنْ تری ستارهْ
شمارهٔ ۲۲۷ : امروزْ چَنْ روزهْ، مه بلبلْ نادیاره
شمارهٔ ۲۲۸ : شاهو نشاهه که اشرف ره جا بساته
شمارهٔ ۲۲۹ : امیر گنه: سِرْ دیمه سَیرِ بهاره
شمارهٔ ۲۳۰ : مه ورْدهْ علی، نالمّه شه آقاره
شمارهٔ ۲۳۱ : تعریفْ کمّه چَنْ چیزره چنون خجیره
شمارهٔ ۲۳۲ : امیر گنه: گشتِ بدنْ جای حُوره
شمارهٔ ۲۳۳ : سلومْ هدامه شه دُوستِ پریروره
شمارهٔ ۲۳۴ : قروُون شاهِ دُلدُلْ سوار که زَرّین طوره
شمارهٔ ۲۳۵ : مَرْدمْ گَشتِ لارْ شُوئنْ (شونن) منْ لارْ بمُوره
شمارهٔ ۲۳۶ : امیر گنه: دوستْ دارمه یکی چه حوره
شمارهٔ ۲۳۷ : منهْ دلْره تو دارْنی که یادتْ نییهْ
شمارهٔ ۲۳۸ : هر جا که دلْ آشوبه وُ دادْرَس ْ (دسترس) نییهْ
شمارهٔ ۲۳۹ : امیر گنه: یارْ دارمه که پری ذاته
شمارهٔ ۲۴۰ : امیر گنه: یار دارمه که پریذاته
شمارهٔ ۲۴۱ : ته زلفْ ره خدا حَبْل المَتینْ بساته
شمارهٔ ۲۴۲ : ته صورتْ ره یکتا لَیْلِ سو بساته
شمارهٔ ۲۴۳ : ته زلفْ ره خدا لامْ اَلفْ لا بساته
شمارهٔ ۲۴۴ : کمینْ شُوئه که جَورْ نَکشیمْ اما ته؟
شمارهٔ ۲۴۵ : هر گاه که بُناگوش بَکشی کَمُون ته
شمارهٔ ۲۴۶ : زلْفِ گلمْ که حَبَلُ الْمَتینِ یٰاره
شمارهٔ ۲۴۷ : امیر گنه: بَسُوتمهْ چه سُوته دٰارهْ
شمارهٔ ۲۴۸ : خراکْ نَپرْسنی وُ مه حٰالِ زٰارهْ
شمارهٔ ۲۴۹ : تَرْسمهْ بنایِ اَجْلْ ره دیاره
شمارهٔ ۲۵۰ : زمونهْ مره هَرْ دَمْ کشاکش گیره
شمارهٔ ۲۵۱ : منْ اونْ طفلْ ره مُونّمهْ که مار بمیره
شمارهٔ ۲۵۲ : یاری نَکردی، جُزْ ره مه جٰا چه گیتی؟
شمارهٔ ۲۵۳ : دیروزْ بَشیمهْ دوستِ دریچه وابی
شمارهٔ ۲۵۴ : ته دولت و ته سعادتِ صراحی
شمارهٔ ۲۵۵ : تا ته قلمِ قُدرتْ، به ساعد دایی
شمارهٔ ۲۵۶ : سوگندْ خرمه دوستْ، ته دْ چشَ سیاهی
شمارهٔ ۲۵۷ : امیر گنه: مه غنچهی نوویهاری
شمارهٔ ۲۵۸ : دِ جا عشرتْ بو، چنگ و صدای نایی
شمارهٔ ۲۵۹ : کَمنّه مشک و عنبر، عَرقْ گلویی
شمارهٔ ۲۶۰ : سی داغْ به منه دلْ دَره ته ابرویی
شمارهٔ ۲۶۱ : شاهْ نیشته، شرابْ خرْنه به جامِ شاهی
شمارهٔ ۲۶۲ : سَرْ ره بَشسّی، زُلْفُونْره غیشْ بساتی
شمارهٔ ۲۶۳ : چَنّه هامجِمْ ته سرهیِ دیاری
شمارهٔ ۲۶۴ : دلْ دارْمه یکی، کُورهْ پرْ آتش بویی
شمارهٔ ۲۶۵ : زَمونه مرهْ هَرْدَمْ کشاکَشْ بویی
شمارهٔ ۲۶۶ : اَیْ خُویِ خمارْ ته سَرْ به بالشْ بویی
شمارهٔ ۲۶۷ : یک وَلْگِ گل، گو به باغِ تهْ نَوویی
شمارهٔ ۲۶۸ : امیر گنه: هر کَسْ به دَنی دَوُویی
شمارهٔ ۲۶۹ : هرگز سخنِ کَسْ به کَسْ یار نُوویی
شمارهٔ ۲۷۰ : انشالله اَلمْ نَوینمْ ته هَلی و شکُوبی
شمارهٔ ۲۷۱ : دْسیُو سوارْ دیمه کنارِ رویی
شمارهٔ ۲۷۲ : ویهارْ دَرْآمو، مینسیم دَرْآیی
شمارهٔ ۲۷۳ : اَرْ تَختِ سُلَیْمُونْ به منْ هادنْ جایی،
شمارهٔ ۲۷۴ : گلِ وَلگْ ته جا گَرْ هاکنهْ نخاری
شمارهٔ ۲۷۵ : خوبون و خجیرونْ دیمه بیشماری
شمارهٔ ۲۷۶ : ابْر رهْ دیمه شَمسْ ره دَپیتْ چادرْ خویشی
شمارهٔ ۲۷۷ : امیر گنه: عاشقمهْ گلاله خویشی
شمارهٔ ۲۷۸ : ای شیرینْ زبونْ، نازکْ رفتار، چه کیشی؟
شمارهٔ ۲۷۹ : بَکُوشته مره ته کجکِ یکدوشی
شمارهٔ ۲۸۰ : مه مَثل به اونْ یارْ بَوُوئنْ به خویشی
شمارهٔ ۲۸۱ : امیر گنه: عاشقمهْ علی دوستی
شمارهٔ ۲۸۲ : تو شیرینتر اَز قندی، بلکه نواتی
شمارهٔ ۲۸۳ : امیر گنه: حَیرونمهْ، نیه حیاتی
شمارهٔ ۲۸۴ : حاشا که تنه ندیینْ طاقتْ بُویی
شمارهٔ ۲۸۵ : خارهْ چشمِ یارْ، خو بکردهْ آیی وی
شمارهٔ ۲۸۶ : سَرْ رهْ بشسّی، زلفْ ره برُو بساتی
شمارهٔ ۲۸۷ : یُوسف صفتْ چاهِ بنْ مأوا بساتی
شمارهٔ ۲۸۸ : اونْ روزِ اَزلْ که بنای دَنی بی،
شمارهٔ ۲۸۹ : امیر گنه: دستِ فَلک وایی وایی!
شمارهٔ ۲۹۰ : پشمالی وشکومه ته شروبره مایی
شمارهٔ ۲۹۱ : چکنْ چکنْ چیرهْ عَرقْ یا گلُویی؟
شمارهٔ ۲۹۲ : امیر گنه: این ره که دَنی بکاشتی
شمارهٔ ۲۹۳ : زنگی دیمه که سرچشمهی حیات بویی
شمارهٔ ۲۹۴ : امیر گنه: که تو خجیرونِ شاهی
شمارهٔ ۲۹۵ : نَدوُمّه منی قالب بساتنْ چی بی؟
