قصیدهٔ شمارهٔ ۲

هوش مصنوعی: نفس منحرف و خراب را به کار نزن و او را در کنار گل‌ها قرار نده، چون او همان خار است که موجب زحمت می‌شود.

هوش مصنوعی: کسی که خوب و نیکوکار است، به خاطر نادانی و سهل‌انگاری خود آسیب نمی‌بیند، حتی اگر در زندگی‌اش مشکلات زیادی داشته باشد.

هوش مصنوعی: جهان و زمین تحت کنترل و تدبیر تو هستند، پس خودت را درگیر پول و ثروت نکن.

هوش مصنوعی: همسر باید از طمع دوری کند و با هنری که دارد، عیب و ننگ را کنار بگذارد.

هوش مصنوعی: ای کسی که در عرصه تجارت مشغول هستی، لحظه‌ای تأمل کن و خریدار را بشناس.

هوش مصنوعی: چرخ به خوبی می‌داند که وظیفه تو چیست، وقتی ابزار را در دست تو می‌بیند.

هوش مصنوعی: بدن بی‌روح همچون باری سنگین است و بدون پاکی و خلوص، سنگینی آن بر دوش ما سنگینی می‌کند. چرا باید این بار سنگین را تحمل کنیم؟

هوش مصنوعی: دنیا به تو بسیار چیزها می‌دهد، اما بهتر است که کم و زیاد را با هم سنجیده و در نظر بگیری.

هوش مصنوعی: اگر کسی قصد داشته باشد که از روی کینه یا حسد به دیگران آسیب بزند، بهتر است که خود را کنترل کند و به جای آن، به عشق و دوستی روی آورد.

هوش مصنوعی: آنچه را که نیروهای شر نوشته‌اند، به دور بینداز و این دفتر و نوشته‌ها را پاره کن.

هوش مصنوعی: هیچ انسانی که عاقل و دانا باشد، از کسی که در حال مستی و بی‌خبری است، درباره‌ی نفع و مصلحت افراد هشیار سؤال نمی‌کند.

هوش مصنوعی: روحی که در بند است و به فکر نجات و رهایی است، همین فکر و اندیشه خود اوست که او را در این بند نگه داشته است.

هوش مصنوعی: آینه‌ای که در آن دل درخشان تو را نشان می‌دهد، به خاطر زنگارهایی که بر روی آن نشسته، نمی‌تواند حقیقت را به درستی بازتاب کند.

هوش مصنوعی: دزد از این خانه رد شد تا بتواند در و دیوار آن را بشناسد.

هوش مصنوعی: زندگی مانند دفتریست که همه اعمال و رفتارهای ما در آن نوشته می‌شود، پس بیهوده و بی‌هدف عمل نکن.

هوش مصنوعی: دست هنر به جای دست هوس، میوه این درخت افسرده را چیده است.

هوش مصنوعی: گوهری را ببر که هنگام فروش، همه‌ی مردم بازار را مجذوب و خیره کند.

هوش مصنوعی: در همه جا مسیر تو آسان نیست، مست و مغرور نشو که این راه همیشه هموار نیست.