بخش ۴۶ - حکایت

پسری با حال زار و ناراحت به پدرش گفت : برای من یار و همسر و جفتی اختیار کن.

پدر به پسر در جواب گفت : برو و به زنا کردن بپرداز اما زن نگیر( زنا کردن از زن گرفتن بهتر است )  و به جای نصیحت شنیدن از من  از زندگی و وضعیت مردم ( اشخاصی که زن گرفته اند)  اندرز بگیر.

اگر در هنگام زنا کردن تو را پاسبانی بگیرد چون مثل تو ( افراد زنا کار ) را به فراوانی گرفته و دستگیر کرده است بالاخره تو را رها می کند. 

اگر زن بگیری و ازدواج کنی او تو را رها نمی کند ( به قید و بند می کشد و آزادی را از تو می گیرد) و اگر تو زن را به حال خودش بگذاری( رها و آزاد ) چه کار ها که نخواهد کرد. 

چرا از زندگی من و مادرت پند نمی گیری ؟ هم من و هم تو نمونه های بسیاری برای عبرت گرفتن دیده ایم.

فکر ازدواج کردن را رها کن چون حتی نان و هیزمی برای تو باقی نمی ماند ( در نیاز های اولیه نیز به مشکل می خوری ) و به عنوان شاهدی برای سختی ها و مشقت های زندگی مشترک میتوانی ریش بابا را ببینی که فقط نیمی از آن باقی مانده است.