غزل شمارهٔ ۶۹۵

هوش مصنوعی: چهره‌ی زیبا را نمی‌توان پنهان کرد، به‌ویژه چهره‌ی تو که رابطه‌ای عمیق با روح و روان دارد.

هوش مصنوعی: موهایم را از دست دادم و از دل خون گریستم، گویی آن موها رگی بودند که به جانم پیوسته بودند.

هوش مصنوعی: چشم‌های من مانند جوی آب پر از اشک است و به یاد قد بلند او، همواره در آن آب جاری، تصویری از او را می‌بینم.

هوش مصنوعی: ابروان تو مانند کمان زیباست و مژگان همچون تیر. به خاطر زیبایی تو، تیر نگاهت به کمان ابروانت متصل شده است.

هوش مصنوعی: دوباره دل ما را اذیت می‌کنی، ای کسی که علیرغم خواست دل ما، با دیگران در ارتباطی.

هوش مصنوعی: در افرادی خاص، حرکاتی وجود دارد که به نوعی آتش نامیده می‌شود و این آتش در وجود توست و با آن، دو صد مشکل و چالش مرتبط است.

هوش مصنوعی: اوحدی با بیان زیبا و نیکو نامش را بر زبان‌ها آورد، تا جایی که نام تو همیشه به یاد او می‌ماند.