غزل شمارهٔ ۶۹۳

هوش مصنوعی: در روز عید، صبح زود آن جوان زیبا را دیدم که به طرز ویژه‌ای آراسته و خوش‌نما شده بود و چهره‌اش به زیبایی جشن عید می‌مانست.

هوش مصنوعی: چشم‌های زیبای او مانند هلال ماه است که با خمیدگی خاصی جلوه‌ای خاص به صورتش بخشیده است. همچنین، چهره‌اش به زیبایی ماه آراسته شده و جذابیت زیادی دارد.

هوش مصنوعی: چهره زیبای او به قدری جذاب است که گویی تمام زیبایی‌های دنیا در آن جمع شده است و همچنین مانند هلال ماه، نعل اسبش نیز به نحوی زمین را زیبا کرده است.

هوش مصنوعی: دلباختگان با ثروت و شرافت خود، خود را برای معشوق آماده کرده‌اند و در حالی که معشوق در رفاه و بی‌نیازی است، بندگان او از هر سو دچار سردرگمی و حیرت‌اند.

هوش مصنوعی: او مانند شمعی در وسط است و عاشقانی که دور او را گرفته‌اند، با ناله‌ها و فریادها و آه‌های خود دور او حلقه زده‌اند.

هوش مصنوعی: چشمان او مانند نرگس و چهره‌اش شبیه گل است و قامتش به بلندای سرو می‌ماند. همه این زیبایی‌ها در حلقه‌های سیاه موی او به طرز زیبایی تزیین شده است.

هوش مصنوعی: موهای او همچون زنجیری تاب‌دار است و به گونه‌ای به گیسوانش حالت داده که گویی قصد دارد زیبایی اش را به صورتش اضافه کند.

هوش مصنوعی: در این دنیا افرادی که دلشان پریشان است، از عشق تو حرف می‌زنند و تو می‌رسی در حالی که سربازان عشقت را به زیبایی سامان داده‌ای.

هوش مصنوعی: اگر دیدن زیبایی‌ها و خوبان نقص و گناهی است، ای معشوق من برای این خطا و گناه، از عشق و زیبایی‌ات پر از ناله‌ام.