غزل شمارهٔ ۶۷۵

هوش مصنوعی: دل من به شدت دل‌زده و خسته است و بدون تو، بدنم در گرفتاری و بیماری قرار دارد.

هوش مصنوعی: به من بگو که بدون تو جانم را به کسی نمی‌دهم، آیا غیر از این کاری هست که بدون تو انجام دهم؟

هوش مصنوعی: در ذهن من همیشه یاد تو هست و بدون تو، زندگی برای من سخت و دشوار است.

هوش مصنوعی: تو به خود می‌بالید و بر من افتخار می‌کنی، اما چه نیازی به این کار است؟ من بدون تو خودم را از دست داده‌ام.

هوش مصنوعی: اگر دل کسی را شاد می‌بینی، مواظب باش! فکر نکن که این شادی واقعی است و بدون تو به وجود آمده است.

هوش مصنوعی: فضای هفت کشور بر دو چشمانم به‌خاطر غم و اندوهی که دارم، مانند دیواری است که نبود تو را به شدت احساس می‌کنم.

هوش مصنوعی: هر گلی که از باغی به وجود بیاید، به نظر اوحدی (شاعر) بی‌معنا و خاری است، اگر تو در کنار او نباشی.