غزل شمارهٔ ۶۴۷

هوش مصنوعی: دوست از شهر ناشناخته و دوری به همراه کاروانی از افراد آمد.

هوش مصنوعی: از آنجا که شخص بدون هویت و وجود خود را از دست داده، لباس جدیدی بر تن می‌کند که نشان‌دهنده حال و روز اوست.

هوش مصنوعی: گاه چهرهٔ لیلی را می‌بینم و گاه تصویر مجنون را در چشمانم می‌آید.

هوش مصنوعی: گاه به عنوان نشانه‌ای از نور شناخته می‌شود و گاه به نام سوره‌ای که با "نون" آغاز می‌شود، یاد می‌شود.

هوش مصنوعی: زمانی که ریشه‌ها و پایه‌های مختلف از آب و زمین به وجود آمدند، رشد کردند و به سرسبزی و زندگی دست یافتند.

هوش مصنوعی: در کنار کافور و زنجبیل، عسل و موم، روغن و زیتون نیز قرار گرفته است.

هوش مصنوعی: این چهار نوع ماده مدتی با هم ترکیب شدند تا زمانی که معجون کامل شد.

هوش مصنوعی: دردها را با درمانی از بین برد و زهرها را با جادو و افسون نوشت.

هوش مصنوعی: اوحدی کمی از آن نوشید و دیوانه شد، زیرا دیوانگی به شکلی خاص و با ویژگی‌های خاصی بروز می‌کند.