غزل شمارهٔ ۵۰۲

هوش مصنوعی: مدتی به کارهای خود مشغول بودم و با شرایط و اوضاع زندگی‌ام سر و کار داشتم.

هوش مصنوعی: اگرچه من خودم زیبا و نقش و نگار هستم، اما می‌توانستم چهره‌های مختلفی را به تصویر بکشم.

هوش مصنوعی: به طور ناگهانی با افرادی ملاقات کردم، حتی اگر در سرزمین خودم بودم.

هوش مصنوعی: در هر دنیایی که سرگردان می‌شدم، نه این که من در محدودیت‌های خودم اسیر بودم؟

هوش مصنوعی: سال‌ها به خودم می‌گفتم که دوست من، محبوب من است، ولی بعد از مدتی به این نتیجه رسیدم که واقعاً او یار من بوده است.

هوش مصنوعی: یک شب یارم در کنارم بود و وقتی صبح شد، هنوز در کنار خودم احساس حضور او را داشتم.

هوش مصنوعی: اوحدی به من نشان داد که حجاب یا مانعی بین ما وجود نداشت، زیرا من خودم به تنهایی در حال حفاظت از خودم بودم.