غزل شمارهٔ ۴۱۴

هوش مصنوعی: هر چه که من امروز می‌گویم، ای نویسنده، به خاطر عقل و درک من نیست، پس آنچه از من دریافت می‌کنی، امروز به حساب نیاور.

هوش مصنوعی: تو را نمی‌توانم بگویم که دست از نوشتن برداری، زیرا امروز در وضعیت سختی هستم و به شدت گرفتار و اسیر مشکلاتم.

هوش مصنوعی: سال‌ها به انتظار نشستم تا زمانی که هدفی در زندگیم نمایان شود و به سوی آن پیش بروم. امروز فرصتی فراهم آمده که بتوانم به آن هدف برسم.

هوش مصنوعی: امروز یک امیر با غلامش همراه شده است، پس به زنان خبر خوش بدهید.

هوش مصنوعی: پرده را از روی من کنار نزن، زیرا نگرانم نتوانم نگاه خود را از یار بی‌نظیر امروز بگردانم.

هوش مصنوعی: دل از غم عشق یار قدیم به شدت ناراحت است و از این وضعیت می‌گوید: امروز دیگر تحمل ندارد و بهتر است که بمیرم.

هوش مصنوعی: حرفی جز از دوست نزن، چرا که هیچ چیز دیگری در دل امروز وجود ندارد.