غزل شمارهٔ ۲۲۵

هوش مصنوعی: سوالی که از روی خستگی مطرح می‌شود، در شرایطی قابل قبول است که در این درد و مشکل، هیچ راه حلی وجود نداشته باشد.

هوش مصنوعی: اگر آیینه پاک و صاف باشد،‌ تو هم به همان شکل که هستی بازتاب می‌شوی.

هوش مصنوعی: بدون داشتن پشت، انسان نمی‌تواند در زندگی موفق باشد، و همچنین در آیینه، تصویری بدون پشت وجود ندارد.

هوش مصنوعی: در آینه هیچ چیزی نشان نمی‌دهد، مگر آنکه به رسم و عادت جامعه ما مربوط باشد.

هوش مصنوعی: در آرامش و صفای زندگی، دوری از تاریکی و مشکلات، تنها باعث می‌شود که همگان احساس بهتری داشته باشند.

هوش مصنوعی: این فاصله و جدایی ناشی از کندی و سستی است، و راهی که عارفان می‌پیمایند، از این نوع جدایی متفاوت است.

هوش مصنوعی: اگر در نوشته‌ات خطایی وجود دارد، این اشتباه ناشی از دوگانگی در نگاه تو به موضوع است.

هوش مصنوعی: هرگز نمی‌تواند اوحدی از محبت او دور شود، چرا که حتی ذره‌ای از او باقی نخواهد ماند.