غزل شمارهٔ ۱۱۴

هوش مصنوعی: من به خاطر عشق او بلند قامت و معتبر هستم، قلبم تنها متعلق به دوستی است که در پای او به خاک افتاده است.

هوش مصنوعی: دل من از عشق و محبت به چهره زیبای او گرم و شاداب می‌شود.

هوش مصنوعی: اگر من به خودم اجازه دهم که از مقام شاهی سخن بگویم، به دلیل این است که در قلبم آرزوی رسیدن به او وجود دارد.

هوش مصنوعی: هیچ قسمتی از وجودم را نمی‌توانی پیدا کنی که از عشق او خالی باشد.

هوش مصنوعی: سرم مملو از هیجان و شور و شوق است، بدنم پر از اشتیاق است، لب‌هایم به یاد ذکر و یاد او مشغولند و درون قلبم تنها او را جای داده‌ام.

هوش مصنوعی: کیست که به لیلی خبر می‌دهد؟ که مجنون، دیوانه و شیفتهٔ اوست.

هوش مصنوعی: دل اوحدی چگونه می‌تواند از قیود و اسارت رهایی یابد؟ چرا که او در اسارت زیبایی و زلف معشوقش گرفتار است.