برگردان به زبان ساده
و از ایشان بود ابوالقاسم ابراهیم بن محمّدالنصر آبادی، پیر خراسان بود اندر وقت خویش صحبت شبلی و ابوعلی رودباری و مرتعش کرده بود و بمکّه مجاور بود اندر سنۀ ستّ و ستّین و ثلثمایه و وفاة او آنجا اندر سنۀ سبع و ستین و ثلثمایه و بحدیث عالم بود و روایتهاء بسیارش بود.
هوش مصنوعی: از جمله شخصیت‌های مهم در آن زمان، ابوالقاسم ابراهیم بن محمّد النصر آبادی بود که در خراسان زندگی می‌کرد. او در دوران خود با شخصیت‌هایی مانند شبلی و ابوعلی رودباری ارتباط داشت و تأثیر زیادی بر جوانان گذاشته بود. ابراهیم به مکه رفت و در آنجا اقامت گزید. او در سال 336 هجری (هجرت) وفات یافت و فردی عالم و دارای روایات بسیار بود.
از شیخ ابوعبداللّه سلمی شنیدم که نصرآبادی گفت چون ترا خبری پدیدار آید از حق نگر تا ببهشت و دوزخ نگری چون از آن حال بازگردی تعظیم آنچه خدای بزرگ کرده است بجای آری.
هوش مصنوعی: شیخ ابوعبدالله سلمی نقل می‌کند که نصرآبادی گفته است وقتی که خبری از حقیقت به تو رسید، فقط به بهشت و دوزخ نگاه نکن. زمانی که از آن حالت برمی‌گردی، باید نسبت به چیزی که خداوند بزرگ انجام داده، احترام و ارادت نشان دهی.
از محمّدبن الحسین شنیدم که نصرآبادی را پرسیدند که بعضی از مردمان با زنان می نشینند و میگویند ما معصومیم اندر دیدار ایشان گفت تا این تن برجای بود امر و نهی بر او بود و از وی برنخیزد و حلال و حرام را حساب بود و دلیری نکند بر شبهتها الّا آنک از حرمت اعراض کرده باشد.
هوش مصنوعی: محمد بن حسین از نصرآبادی پرسید که چرا برخی از مردان با زنان می نشینند و ادعا می‌کنند که در دیدار با آنان معصوم هستند. نصرآبادی پاسخ داد که تا زمانی که این جسم وجود دارد، دستورها و نهی‌ها بر او واجب است و از او برنمی‌خیزد. او باید به حلال و حرام توجه کند و در مواجهه با شبهات جرأت نکند، مگر اینکه از حرمت اعراض کند.
محمّدبن الحسین گفت نصرآبادی گفت اصل تصوّف ایستادنست بر کتاب و سنّت و دست بداشتن هوا و بدعت و تعظیم و حرمت پیران و خلق را معذور داشتن و بر وردها مداومت کردن و رخصت ناجستن و تأویلها نا کردن.
هوش مصنوعی: محمّدبن الحسین فرمود که نصرآبادی گفت: اساس تصوف بر پایه‌های کتاب و سنت استوار است و باید از خواسته‌های نفسانی و نوآوری‌های نادرست دوری کرد، همچنین باید به بزرگترها احترام گذاشت و به دیگران عذر بدهیم. علاوه بر این، باید به انجام اوراد و دعاها ادامه دهیم و از رخصت‌های غیرمجاز پرهیز کنیم و به تأویل‌های نادرست پرداخته نشود.
