غزل شمارهٔ ۹

هوش مصنوعی: ای دل، برای آشنایی با مغان، به سراغ پیر مغان برو و از او کمک بگیر.

هوش مصنوعی: اگر به راحتی و قناعت نمی‌توانی برسی، از دیوانگان خواهش کن که راهنمایی‌ات کنند.

هوش مصنوعی: اگر قد و قامت تو به آرزوهای بزرگ ببالد، باید از بندهای طبیعی و محدودیت‌های آن رها شوی.

هوش مصنوعی: اگر عارفی را دیدی که به دنبال میخانه و لذت‌های دنیوی است، از او پیروی کن؛ و اگر شخصی نادان به دنبال پاکدامنی و دوری از لذت‌هاست، او را رها کن.

هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از درمانی برای دل خسته‌اش می‌گوید و احساس می‌کند که برای رهایی از رنج و درد، باید صدای خود را از میان مشکلات و فقر بیرون بکشد و در جستجوی آرامش باشد.

هوش مصنوعی: اگر صد بار هم در مسیرت مانع ایجاد شود، هرگز از بی‌خبران و کسی که ارزش تو را نمی‌داند، چیزی نخواه.

هوش مصنوعی: اگر به گدایی و فقیر بودن هم افتخار کنی، پس چه اشکالی دارد اگر کسی به دنبال قدرت و سلطنت باشد؟