قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲ - در ستایش شاه شجاع مظفری و وصف بارگاه او گوید

هوش مصنوعی: بارگاه پادشاهی که بر هفت سرزمین فرمانروایی می‌کند، مکانى پر از عظمت و شکوه است و محلی برای لذت و خوشی‌ها.

هوش مصنوعی: سوی او مانند خورشید می‌تابد و آسمان با احترام به جایگاه بلند او سر فرود می‌آورد.

هوش مصنوعی: فضای وجود او بسیار دل‌نشین و سرشار از روح‌نوازی است مانند باغی پر از گل و عطر. هوای روح‌افزای او هم مثل نسیم خوشبو و دل‌انگیز است که جان را تازه می‌کند.

هوش مصنوعی: عقل و روح در کنار یکدیگر در جایی مهم و با ارجمندی نشسته‌اند و در آستان او، پیروزی و موفقیت محقق شده و جا خوش کرده‌اند.

هوش مصنوعی: محل طواف پادشاهان دنیا، دروازه‌ای دارد که همچون قبله‌گاه همه جهانیان، جایگاه ابراهیم است.

هوش مصنوعی: او به اوج بلندی‌های خود رسید، جایی که تصور و دید دوربین حکیم از درک آن ناتوان است.

هوش مصنوعی: هنگامی که عقل از دغدغه‌ها و مشکلات آزاد شود، مانند روح مقدس از حوادث و مشکلات در امان خواهد بود.

هوش مصنوعی: خسرو در حال استراحت بر روی زمین است و با شادی در دستش شراب دارد و همچنین دستش را به سوی بخشنده دراز کرده است.

هوش مصنوعی: این بیت به نوعی به عظمت و قدرت شاه جهان اشاره دارد که دنیای مادی و معنوی را تحت تاثیر قرار داده است. جلال و شکوه او به حدی است که حتی خورشید و ماه، که همواره نماد درخشش و روشنایی هستند، خود را خدمتگزار او می‌دانند و در کنارش قرار دارند. این تصویر نشان‌دهنده ارادت و احترام موجودات بزرگ به مقام و عظمت اوست.

هوش مصنوعی: صدای قلم او مانند ابر، بر زمین بارش می‌کند و افکار پاکش بر انسان‌ها همچون نعمت‌های خداوند مهربان است.

هوش مصنوعی: خداوند در تمام شرایط یاری‌دهنده و حمایت‌گر باشد، به حق پیامبر احمد و به حق پیامبران نوح و کلیم.