شمارهٔ ۷۲۰

هوش مصنوعی: اگر بار دیگر زیبایی این جهانی را ببینم، مانند دامن از پای او برنمی‌دارم و از شکرانه‌اش سر بر نمی‌دارم.

هوش مصنوعی: با وجود اینکه فرصت‌ها و لحظات خوب زندگی‌ام گذشته است، اما هنوز هم از خاطرات و تجاربم خوشحالم. اگر در سال‌های زندگی‌ام فقط یک لحظه یادآور آن احساسات خوب را داشته باشم، برایم کافی است.

هوش مصنوعی: من از خاک و گل رشد کرده‌ام و به جای آنکه مانند خار و علف بدبخت باشم، اگر بر زمین بیفتم، سایه‌ی بالایم را بر زمین می‌افکنم.

هوش مصنوعی: از درگیری‌ها و جدال‌های رقیبانش تفاوت چندانی ندارد؛ می‌تواند تدبیرهایی کند، اما تا وقتی‌که رأیش اینگونه است، کار سختی خواهد داشت.

هوش مصنوعی: نزاری دیگر نمی‌تواند دوری تو را تحمل کند. بیا و قامت زیبایت را نشان بده که دیگر طاقت دیدن دوری‌ات را ندارد.