بخش ۲ - حکایت

هوش مصنوعی: کمپانی ایاز که هنرمند و با ذکاوت بود، چشمان محمود بر او گشوده بود.

هوش مصنوعی: او به محضر استاد خود وارد شد و مانند دیگران با احترام و ادب مسیر خود را ادامه داد.

هوش مصنوعی: محمود به چهره او نگاه کرد و گفت: بیا تا داستان پنهانی را برایت بگویم.

هوش مصنوعی: هرچه به او نزدیک‌تر می‌شد، به شیوه و سبک خود به او اسراری را می‌گفت که مناسب مقام شاه باشد.

هوش مصنوعی: یک عقرب از لانه‌اش به موش حمله‌ور شد و او را نیش زد و به این ترتیب برای خود از او بهره‌ای برد.

هوش مصنوعی: بی‌حرکت بمان، حتی به اندازه‌ی یک ذره، و به صحبت‌های دیگران گوش بده و از تلخی‌ها بپذیر.

هوش مصنوعی: زمانی که کارها به انتها رسید، محمود به طور کامل پاسخ را دریافت کرد و سپس به غلام خود نگاهی کرد.

هوش مصنوعی: با دقت به او نگاه کنید و در نشانه‌های وجودش تغییر رنگ او را مشاهده کنید.

هوش مصنوعی: از او پرسید شاه بلندمرتبه و ایاز بدون هیچ گونه توقف سرش را بالا آورد.

هوش مصنوعی: از محضر آن بزرگوار به حیاط خانه آمد و یکی از کفش‌ها را از پایش بیرون کشید.

هوش مصنوعی: ساق پایش به قدری آسیب دیده بود که انگار یک بار دراز شده و به شکل ریش در آمده است.

هوش مصنوعی: به خاطر چند رنج و سختی، به آرامی و با احترام رفتار کن، بدون آنکه در ظاهر نشان دهی.

هوش مصنوعی: ای کسی که دارای فضیلت و جواز هستی، تو غلامی از خانواده‌ای هستی که از اصل و نسب بی‌نصیب است.

هوش مصنوعی: بدان که اگر تو نیز شخصیتی شایسته داشته باشی، باید نام و مقام تو را نیز بزرگ بشمارند.