شمارهٔ ۴۶

هوش مصنوعی: در خواب داشتم این موهای زیبای تو را که ای کاش هرگز از این خواب بیدار نمی‌شدم.

هوش مصنوعی: موهای خوش‌رنگ تو همچون سنبل‌های تشنه و لعل لب‌های تو به زیبایی غنچه‌های سیراب است.

هوش مصنوعی: از زیبایی و طراوت تو دل من مانند گیاهی از آب غرق شده است و از شکفتن گل‌های تو، لب‌های دوستان من نیز تشنه است.

هوش مصنوعی: من به شدت غمگین و پریشان هستم، ای شخص سوار بر شتر، بار را به راه بینداز. نگرانم که اشک‌هایم مرا بزند و شترم از من دور بماند.