بخش ۵۸ - وله ایضا رحمه الله

هوش مصنوعی: به خاطر اراده و همتی که دارم، در حالی که ناتوان شده‌ام، امیدوارم که دستم را بگیری و کمکم کنی.

هوش مصنوعی: چشمم به روی تو گشوده شد و از دنیا جدا شدم و همه دل و جانم را برای تو صرف کردم، ای علی.

هوش مصنوعی: مردم اگر در می‌خانه غرق در مستی و شوق هستند، من تنها به خاطر عشق و محبت به تو، ای علی، مست و سرمستم.

هوش مصنوعی: من نمی‌دانم چه هستم یا کی هستم؛ هرچه که هستم، از توست، ای علی.

هوش مصنوعی: خواجگی کن و به وعده‌ات پایبند باش. اگر من به وعده‌ام با تو وفا نکردم، تو هم عهد خودت را نشکن. یا علی.

هوش مصنوعی: پایه و مقام من بالاتر از چرخ و گردونه سرنوشت است؛ من در درگاه تو، ای علی، حتی به اندازه خاک پایم هم پایین‌تر هستم.

هوش مصنوعی: از خاکی که به وسیله‌ی گیاه به دست آمده، من هستم. اگر تبر به من بزنی، کیستم، یا علی؟

هوش مصنوعی: اگر بخواهم به زبانی ساده‌تر بگویم، این جمله به معنای این است که چشمان من به محبت و بخشش تو عادت کرده‌اند و به همین دلیل دیگر به اشتباهات و نادرستی‌ها توجهی ندارند. به نوعی در اشاره به تعلق خاطر و وابستگی عاطفی به شخص خاصی دارد.

هوش مصنوعی: اگر مردم دلشان را از گدایان دور کرده‌اند، من همچنان گدای آن کسی هستم که در مقام والایی است، یعنی علی.

هوش مصنوعی: ای دست کمک‌گر، به من که به تیشه خویش در راه خستگی افتاده‌ام، یاری کن. یا علی!

هوش مصنوعی: عارفان و زاهدان منتظر نعمت و آب کوثر هستند، اما من با نوشیدن از جام "الستم" خوشحال و راضی‌ام، ای علی.

هوش مصنوعی: در این بیت، شعرگو به عشق و ارادت خود به علی (ع) اشاره می‌کند و از او درخواست کمک و یاری دارد. او احساس ناتوانی می‌کند و به حمایت و دلسوزی علی نیازمند است. این بیان نشان‌دهنده‌ی اعتقاد و امید به کمک و هدایت الهی است.