بخش ۲۱ - آمدن زعفر پادشاه جن به یاری آن حضرت

هوش مصنوعی: زعفر با گروه زیادی از جنیان به سوی کمک آمد.

هوش مصنوعی: او گفت: ای شاه، من برای یاری آمدم، نه برای اینکه حق خود را به تو تحمیل کنم.

هوش مصنوعی: تو که در روز غدیر، بر گروه جنیان، به عنوان پادشاه و صاحب تاج انتخاب شدی.

هوش مصنوعی: ای امیر غرب و شرق، توجه کن که ما این بدسرنوشت‌ها را با خون غرق خواهیم کرد.

هوش مصنوعی: ای شیر خدا، حیدر! به من دستور بده تا من هم به میدان کارزار علم بروم و در این عرصه جهاد کنم.

هوش مصنوعی: ای پادشاه احمد، به ما دستور بده تا در این دشت و کوه، جان خود را فدای تو کنیم و در برابر دشواری‌ها و خطرات، جانفشانی نماییم.

هوش مصنوعی: به این زودی بگو تا به تو نشان دهم که چگونه از این گروه می‌توانم در این بیابان عمیق آتش برافروزم.

هوش مصنوعی: او گفت: چگونه ممکن است که رحمت پروردگار بخشنده، فرد بینایی را که به حقایق روشن است، به آن کسی که نابینا و نادیده‌گیر است، تسلیم کند؟

هوش مصنوعی: ما نیز، ای خداوند زیبا، تصمیم داریم در قالب انسان‌ها قدم بگذاریم.

هوش مصنوعی: بیایید با تلاش و همدلی یکدیگر را یاری دهیم و مانند انسان‌های شجاع با فداکاری در کنار هم باشیم.

هوش مصنوعی: من خود قدرت خداوند هستم، همان‌طور که حیدر در میدان‌های بدر و احد پیروز بود، من نیز همان قدرت را دارم.

هوش مصنوعی: اگر دست قدرت من به سوی تو دراز شود، می‌توانم از خاک و آب، انسانی همچون تو بیافرینم.

هوش مصنوعی: من این ساختار قدیمی را از بین می‌برم و آغاز دنیای جدیدی را رقم می‌زنم.

هوش مصنوعی: اما عشق من از جان خود دور شده، به مانند زعفرانی که دیر به سراغش می‌روند و از جلوی چشم دورش می‌سازند.

هوش مصنوعی: من با محبوبم در عالم پیشین پیمانی بسته‌ام که جز او از هیچ چیز دیگری نمی‌گذرم.

هوش مصنوعی: کسی که به وعده و سوگند من آمده، از زعفران عبور نکند و به من وابسته نگردد.

هوش مصنوعی: ما از نسل پرندگان آسمانی هستیم و با وجود اینکه در این دنیای محدود و ناچیز به دام افتاده‌ایم، هنوز هم دل‌گرفته و نگران هستیم.

هوش مصنوعی: به من نگو که از زیبایی و جاذبه‌های آسمانی حرف بزنم، چون تو نمی‌دانی که من چگونه تحت تأثیر عشق قرار گرفتم و این افسون‌ها برای من معنایی ندارد.

هوش مصنوعی: چند بار باید به این بدنم گرفتار بیفتم، مانند عیسی که به خاطر سوزن به درد آمده بود؟

هوش مصنوعی: زعفر با شرایطی ناگوار از میدان جنگ فرار کرد، در حالی که شاه و دشمن در آن پهنای وسیع دشت باقی ماندند.