بخش ۱۰۲ - آگاهی یافتن رای از لشکر و آمدن از پی فرامرز

هوش مصنوعی: وقتی شب به تاریکی می‌افتد، سپاهیان از جنگ و نبرد دست می‌کشند.

هوش مصنوعی: وقتی که پرنده‌ای مانند زاغ در دل کوه فرود می‌آید و چیزی را به آتش می‌کشد، آسمان با نور ستاره‌ای درخشان روشن می‌شود.

هوش مصنوعی: فرامرز با لشکرش به راحتی و با رضایت خاطر در آن کشور زندگی می‌کند.

هوش مصنوعی: هندوان از آن طرف گریخته‌اند و به سوی رای رفتند، در حالی که جان ناتوانی دارند.

هوش مصنوعی: آن‌ها به پادشاه مشهور گفتند که زندگی در این زمان برای ما خوشایند نیست.

هوش مصنوعی: فرامرز به میان ما آمد و با خود نام آوران و دلاوران را همراه داشت.

هوش مصنوعی: در اینجا بیان شده است که ما به میدان مبارزه رفتیم، نه برای رسیدن به آرزوها. در این نبرد، سپاهیان جنگجو جان باختند.

هوش مصنوعی: واقعاً ما از شانس بدی برخورداریم، چون در نتیجه این نوع سپاه (عدو) همه را کشته است.

هوش مصنوعی: زمانی که بخت ناامید و بی‌ارزش این سخن را شنید، به سرعت برانگیخته شد و از تخت خود پایین آمد.

هوش مصنوعی: شخصی معروف و سرشناس، گروهی بزرگ از افراد برجسته و نام‌آور تشکیل داد که تعداد آنها به چند صد هزار نفر می‌رسید.

هوش مصنوعی: با فیل و طبل و سازهای نبرد، همان دلاوران با شکوه و زیبایی ظاهر می‌شوند.

هوش مصنوعی: لشکر دشمن با دسته‌ها و گروه‌های زیادی از کوه و دشت به سوی ما آمدند و به شدت خسته و دچار ناامیدی شده‌اند.

هوش مصنوعی: فرستاده‌ای از سپاه برای خبر رسانی به جلو خط مقدم آمده است، او حاوی پیامی از یک لشکر بزرگ و شاید خشمگین است.

هوش مصنوعی: فرامرز، به مانند کوهی، از شدت نبرد و حملات لشکر دشمن زخم‌خورده و خسته شده است.

هوش مصنوعی: سربازان را به سمت هندوستان فرستاد، تا مبادا که آن نژادهای بد ذات به چیزی برسند.

هوش مصنوعی: در شب تاریک، دشمنان به سوی ما هجوم می‌آورند و در هر سو، نشانه‌های شکست و آسیب دیده می‌شود.

هوش مصنوعی: همه کارهایی که باید انجام می‌شد، انجام شد و هر چیزی که لازم بود گفته شد. سپس به سمت خوابگاه رفتند و مدتی خوابشان برد.