۱۸- المقاله

هوش مصنوعی: اگر درباره عشق صحبت کنم، آتش دل من زبانم را می‌سوزاند.

هوش مصنوعی: سرنوشت کیست؟ کسی که عشق آسمان را به اجرا در می‌آورد چیست؟ سازه‌ای از عشق که بر پایه‌های آن قرار دارد.

هوش مصنوعی: تمام هستی و نظام جهان به عشق وابسته است و اساس و ساختمان دو عالم به واسطه آن شکل گرفته و کامل شده است.

هوش مصنوعی: اوست که هم قلم و صفحه است، هم عرش بلند و پاک، هم آسمان‌ها و هم زمین.

هوش مصنوعی: او هم عقل و خرد را به سوی خود می‌کشاند و هم روح و جان را به محبوب می‌برد.

هوش مصنوعی: اوست که جلوه‌های ماه و خورشید را به نمایش می‌گذارد و از اوست که شکل‌ها و صورت‌ها به وجود آمده‌اند.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که من حق مطلق هستم، اما در واقع حق واقعی، نور و جوهر ذات حق است.

هوش مصنوعی: عقل تنها تا جایی می‌تواند به معانی و رازهای عشق دست یابد که به وصل دوست نزدیک شود، اما فقط افرادی خاص به عمق وجود او راه پیدا می‌کنند و می‌توانند او را درک کنند.

هوش مصنوعی: نور و روشنی او همچون شمعی است که از زیبایی و کمالش شعله‌ور شده و در مکان نزدیکیش، حالتی دلپذیر و دوست‌داشتنی ایجاد کرده است.

هوش مصنوعی: هر کس که به اندیشه‌های خوب و مثبت گرفتار باشد، دیگر آرامش و راحتی را در زندگی نخواهد یافت.

هوش مصنوعی: از لذت‌های این دنیای فانی دست کشید و به بهشت جاودانی رسید.

هوش مصنوعی: نورانی که به آدم داده شده، باعث شده است در جهان و هستی انرژی و جنب و جوش ایجاد شود.

هوش مصنوعی: گاهی پیشروی عاشق است که نیاز خود را مطرح می‌کند و گاهی خود معشوق با ناز و ادا به او پاسخ می‌دهد.

هوش مصنوعی: چشم‌های معشوقان به قدری جذاب و دلربا هستند که به آن‌ها حس مستی و گیجی را می‌آموزند و دل عاشقانی که در عشق سوخته‌اند، مانند کبابی در آتش می‌سوزد.

هوش مصنوعی: وقتی که از لب‌های زیبای محبوبان شرابی به دست می‌آید، بوی آن عاشقان را به حالت دچار عشق و دیوانگی می‌آورد.