بخش ۵۶ - شرح حدیث قدسی کنت کنزاً مخفیاً فاحببت ان اعرف فخلقت الخلق لکی اعرف

هوش مصنوعی: خواست تا حقیقت روشن شود و خورشید در تاریکی بروز کند.

هوش مصنوعی: چه چیزی است این خورشید که من را خاموش و ساکت کرده و زبانم از گفتن کوتاه مانده است؟

هوش مصنوعی: این زبان بی‌ادب و این دهان بی‌حیا باید بسته و خاموش شود.

هوش مصنوعی: خداوند این جمعیت زیادی از موجودات را به وجود آورد و این کار را با بخشندگی و generosity خود انجام داد.

هوش مصنوعی: یک پرتو نور از بارگاه نورانی تابید و ذره‌ای از آن نور بر این زمین قرار گرفت.

هوش مصنوعی: هر روز خلق جدیدی از آن موجود بی‌پایان به وجود می‌آید.

هوش مصنوعی: دل‌های هوشمند آن‌ها را در دلشان جای داد و از دوران کودکیشان راه را به آن‌ها نشان داد.

هوش مصنوعی: نقش‌ها و الگوهای زیبایی که به طور نامحسوس و پنهان در حجاب قرار داشتند، وجود داشتند و در واقع بیشتر از آنچه به نظر می‌رسید، بودیند.

هوش مصنوعی: همه در جستجوی نمایان شدن خود هستند و برای پیدا کردن نور وجودشان تلاش می‌کنند.

هوش مصنوعی: برای آنکه رزق و روزیش آشکار شود، آن گروه را که به نان نیاز داشتند، آفرید.

هوش مصنوعی: تا زمانی که خبر نابودی و عذاب شدید او به گوش برسد، دشمنان و مخالفان جان خود را به خطر می‌اندازند و خود را نمایان می‌کنند.

هوش مصنوعی: او خواست که پرده غفلت را از چهره‌اش برطرف کند و برای خلق، گناهکاران و معصیت‌کاران را به وجود آورد.

هوش مصنوعی: ای گنهکاران، اکنون با امیدهای بسیار به در خانه‌ی بخشایش و آمرزش او وارد شوید.

هوش مصنوعی: او مهربان، با رحمت و سخاوت است. همچنین بخشنده، آمرزنده و با رحمت فراوان است.

هوش مصنوعی: او بخشنده، مهربان و عطا دهنده است؛ صاحب لطف و رحمت فراوان است.

هوش مصنوعی: همه این افراد کسانی هستند که از معصیت دوری می‌کنند و به سوی آنها تمایل دارند.

هوش مصنوعی: هر کسی در صبح و شام از عذر و بهانه‌ای سخن می‌گوید، ولی در حقیقت، من به شما بگویم که فرار از این مشکلات بسیار خوب و پسندیده است.

هوش مصنوعی: ای کسانی که گناهکارید، بشتابید و نترسید از جرم‌تان که بر شما آشکار است.

هوش مصنوعی: ای جمع گناهکاران و تبهکاران، با چهره‌هایی سیاه و دل‌های پر درد، عذاب و ناله‌تان به آسمان می‌رسد.

هوش مصنوعی: وقتی آن‌ها به شما کمک می‌کنند، دل‌تنگی‌ها را از شما دور کرده و برای شما شفاعت می‌کنند.

هوش مصنوعی: انتخاب راه ناامیدی کاملاً نادرست است و این‌گونه عمل کردن به نوعی انکار ویژگی‌های خداوند محسوب می‌شود.

هوش مصنوعی: تو با نعمت‌های بی‌پایان خداوند، آن نعمت‌های نامتناهی را با ویژگی‌های خودت مقایسه می‌کنی.

هوش مصنوعی: بی‌پایانی دریا و عظمت آن قابل مقایسه با کوچکی یک قطره آب و ذره‌ای نیست. این مقایسه نشان می‌دهد که چقدر وسعت و بزرگی وجود دارد در مقابل چیزهای کوچک و ناچیز.

هوش مصنوعی: دریا و خورشید به خاطر درک و فهم شما وجود دارند، وگرنه این تمثیل‌ها حقیقتاً نادرست هستند.

هوش مصنوعی: در برابر آن دریا بی‌کران، تمامی موجودات و موجودات مادی هیچ و پوچ هستند.

هوش مصنوعی: با وجود چنین دریای بی‌نهایت عفو، نه آغاز مشخصی داریم و نه پایانی.

هوش مصنوعی: ناامیدی گناهی بزرگ است، ای بزرگواران، هرچند که این ناامیدی شاید گاهی به نظر قشنگ و زیبا بیاید.

هوش مصنوعی: من از دریای generosity ناامید نیستم، ای کسی که هزاران ذره خاک دنیا بر سر من فرود آمده است.