بخش ۱۰۴ - مناجات به درگاه قاضی الحاجات

هوش مصنوعی: ای خدا، ای کسی که به بیچارگان کمک می‌کنی و راهنمایی برای کسانی که در زندگی سرگردان و آواره هستند.

هوش مصنوعی: ای کسی که می‌توانی به کمک آنانی که به زمین افتاده‌اند بشتابی، ای مایه‌ی نجات برای کسانی که در بند و زندان گرفتار شده‌اند.

هوش مصنوعی: ای گدا، تو شاه و بزرگ‌زادگان نیز مانند تو هستند. بندگان تو هم بر خدایان بزرگ وابسته‌اند.

هوش مصنوعی: نور و روشنی همه از وجود توست و در این دو جهان، ذره‌ای از بخشش و بزرگی تو به چشم می‌خورد.

هوش مصنوعی: ای تو که بخشندگی‌ات چنان است که هستی و وجود در کل عالم به تو وابسته است و به خاطر کرامت‌هایت جسم و جان به یکدیگر مرتبط هستند.

هوش مصنوعی: ترتیب و سامان‌دهی به زندگی و امور زمین، وابسته به توست. بلندای عظمت از تو سرچشمه می‌گیرد و همچنین پستی و ضعف نیز به تو مرتبط است.

هوش مصنوعی: اگر تو به دلخواه خود رویت را برگردانی، لحظه‌ای از دنیا چیزی باقی نمی‌ماند جز وجود خالی و عدم.

هوش مصنوعی: اگر یک لحظه از چهره‌ات پرده کنار بروی، جلوه‌ای از آفتاب به نمایش درمی‌آید که حد و حساب ندارد.

هوش مصنوعی: به وضوح مشخص می‌شود که غیر از تو وجود ندارد و آنچه که به آن نام داده‌اند، در حال حاضر هیچ معنایی ندارد.

هوش مصنوعی: می‌توان به وضوح فهمید که واقعیت چیست و آنچه که به عنوان واقعیت شناخته می‌شود، در حقیقت واقعیت نیست.

هوش مصنوعی: ای خداوندی که هیچ نیازی نداری و تنها تو می‌توانی مشکل همه بیچارگان را حل کنی.

هوش مصنوعی: من در کارهایم به بن بست رسیده‌ام، پایم در گل مانده و دستم هم در سرم است.

هوش مصنوعی: مرا در دام خود بگیر، ای نصیری، آیا تو بهترین یاور هستی؟

هوش مصنوعی: صبح که از کاخ بیرون می‌آیم، باید مراقب باشم که به هزار و یک راه دچار مشکل نشوم.

هوش مصنوعی: باید از طلا و نقره انبوهی داشته باشم، ولی ایمان و اعتقاد واقعی من از آن‌ها ارزشمندتر است.

هوش مصنوعی: علم و قدرت مانند آب باران هستند که تمام کائنات را تحت تأثیر قرار می‌دهند و همواره به آن‌ها بزرگایی و احترام می‌بخشند، مانند جریان پانی که از جیحون و فرات می‌گذرد.

هوش مصنوعی: هیچ چیز جز طلا برای او ارزش ندارد، و نه عذرپذیری وجود دارد و نه سوگندی که بتواند او را قانع کند.

هوش مصنوعی: این شخص خواسته‌ای از من دارد که به نوعی باور و ایمان مربوط می‌شود. او شبیه شیطان است، اما در واقع یک انسان است.

هوش مصنوعی: در مسیر من، دام‌هایی پهن شده است که ایمانم را به خطر می‌اندازد و این وضعیت باعث اندوهی عمیق در من شده است.

هوش مصنوعی: و او یک ظرف در دست دارد و صد ظرف دیگر به خاطر حفظ آبرو آورده است.

هوش مصنوعی: نادانی را نمی‌پذیرد، دیگری از آن بی‌خبر است و آن شخص دیگر ناتوانی بشر را نمی‌فهمد.

هوش مصنوعی: تمام این افراد به دنبال خواسته‌های خود هستند و از تو می‌خواهند که به خواسته‌هایشان توجه کنی و آن‌ها را برآورده سازی.

هوش مصنوعی: صد تقاضا و درخواست دیگر از آن‌ها به دنبال خواهد آمد، اما نتیجه‌ای برای این خواسته نخواهند داشت.

هوش مصنوعی: اگر به درخواست کسی پاسخ بدهی، باید بدانی که زندگی‌ات را در راه او صرف کرده‌ای.

هوش مصنوعی: ای پسر، بهتر است که مانند پرنده‌ای باشی که به زیبایی و ظاهر توجه دارد و از روی نام دیگران، خود را نابینا و ناشنوا نکن.

هوش مصنوعی: اگر بخواهم راست بگویم، حتی اگر جان گران‌بهای من را بدانم، باز هم برای آن یک زن و فرزندم حاضرم قدم بردارم.

هوش مصنوعی: برای او باید سختی‌ها را تحمل کنی و در تلاش باشی تا به او خدمت کنی، چه در روز و چه در شب.

هوش مصنوعی: آبرو و اعتبار خود را بی‌دلیل و بدون سخن بر زمین می‌ریزی، در حالی که ثروت و زر و سیم را به صورت انبوه خرج می‌کنی؛ اما من...

هوش مصنوعی: تو برای آرامش او تلاش نمی‌کنی، در حالی که جان خود را برای او به خطر می‌اندازی.

هوش مصنوعی: زنان برای فرزندان و خانواده‌شان، در کنار حفظ آبرو، دین و ایمان، جان و سرمایه‌ خود را فدای آنها می‌کنند.

هوش مصنوعی: اگر روزی سلامش را دیر بدهی یا از حالش بپرسیدی، بی‌توجهی می‌کنی.

هوش مصنوعی: خون تو باعث نمی‌شود که کسی برای تو رحم کند، حتی اگر به درگاه او زاری و درخواست کمک کنی.

هوش مصنوعی: نی هیچ عذری را نمی‌پذیرد و هرچقدر هم که دلیل بیاوری، نمی‌تواند بر صحت آنچه گفته شده توسط پیامبر تأیید کند.