برگردان به زبان ساده
بدان که سبب تقصیر اکثر مردم در شکرگزاری حضرت باری تعالی یا کمی معرفت ایشان است به اینکه همه نعمتها از خداوند سبحان است یا کمی معرفتشان به اقسام نعمتها و افراد آنها یا از جهت جهل ایشان است به حقیقت شکر و گمانشان به اینکه حقیقت شکر، گفتن «الحمد لله» یا «الشکر لله» است یا از راه غفلت و بی التفاتی است که به فکر ادای شکر منعم خود نمی افتند یا بعضی چیزها را به سبب عموم آن از برای هر کس و الفت و عادت به آن، آن را نعمت نمی شمارند چنانچه می بینیم که اگر از شکر نعمت هوا که باعث تنفس، و زمین که محل آرام است غافل اند و صحت چشم و گوش خود را نعمت نمی شمارند، و اگر ساعتی راه نفس ایشان قطع شود و بعد به راحت افتند یا چشم یکی از آنها کور شود و بعد بینا گردد بسا باشد که در مقام شکر آنها برآیند و این از غایت نادانی است، زیرا شکر چنین شخصی موقوف بر زوال نعمت و رسیدن به آن است ثانیا و حال اینکه نعمت دائمی به شکر کردن سزاوارتر است و کسی که تأمل کند می داند که نعمت خدا در شربت آبی در حالت تشنگی بهتر است از مملکت همه روی زمین.
هوش مصنوعی: بسیاری از افراد در شکرگزاری از خداوند کوتاهی میکنند و این به دلایل مختلفی برمیگردد. یکی از این دلایل ممکن است کماطلاعی آنان از این باشد که همه نعمتها از خداست. همچنین، ممکن است آنها شناخت کافی از انواع نعمتها و ویژگیهای آنها نداشته باشند یا به درک درستی از مفهوم شکر نرسیده باشند و فکر کنند که تنها گفتن «الحمد لله» یا «الشکر لله» کافی است. در برخی موارد، افراد به خاطر غافل بودن از شکرگزاری یا عادت به نعمتهایی مانند هوا و زمین که همیشه در دسترس هستند، آنها را نعمت نمیشمارند. مثلاً وقتی کسی به سلامت چشم و گوشش توجهی نمیکند، اگر ناگهان به مشکلاتی دچار شود و سپس دوباره به حالت عادی برگردد، ممکن است در آن زمان به شکرگزاری برآید. این نوع شکرگزاری نشاندهنده نادانی است، زیرا شکر واقعی باید در زمان برخورداری از نعمتها انجام شود. در واقع، نعمتهای دائمی باید بیشتر مورد شکرگزاری قرار گیرند و هر کس متوجه شود که حتی یک جرعه آب در زمان تشنگی از تمام ثروتهای دنیا باارزشتر است.
همچنان که منقول است که «بعضی از علما بر یکی از پادشاهان وارد شد در وقتی که در دست او کوزه آبی بود و می خواست بیاشامد، پس به آن عالم گفت که مرا موعظه ای فرمای.
هوش مصنوعی: یک بار گفته شده که برخی از دانشمندان به یکی از پادشاهان مراجعه کردند در وقتی که او در دستش یک کوزه آب داشت و قصد داشت آب بنوشد. در آن زمان، پادشاه به آن عالم گفت که برایش نصیحتی کند.
گفت: اگر این شربت آب را از تو بازگیرند و به تو ندهند مگر آنکه دربهای آن همه ملک تو را از تو بگیرند تو چه خواهی کرد؟ گفت: ملک خود را می دهم.
هوش مصنوعی: گفت: اگر این شربت آب را از تو بگیرند و به تو ندهند مگر اینکه همه املاک و داراییهایت را از تو بگیرند، چه کار میکنی؟ پاسخ داد: من املاکم را میدهم.
گفت: پس چگونه شاد می شوی به ملکی که قیمت یک جرعه آبی بیش نیست؟» و اگر از برای کسی از نعمتهای خدا هیچ چیز به غیر از امنیت و صحت و قوت نباشد هر آینه نعمت بر او عظیم است و از عهده شکر آن برنمی آید.
هوش مصنوعی: گفت: چگونه میتوانی از داشتن چیزی که ارزشش به اندازه یک جرعه آب هم نیست، شاد باشی؟ و اگر کسی تنها از نعمتهای خدا، امنیت، سلامتی و قدرت را داشته باشد، این نعمتها برای او بسیار بزرگ و ارزشمند هستند و نمیتواند به درستی از آنان قدردانی کند.
و اگر در سراپای احوال مردم نظر کنی می بینی که از این سه نعمت، غافل، و فکر ایشان در چیزهای دیگر است که وبال ایشان است بلکه حقیقت آن است که اگر از برای کسی به غیر از نعمت ایمان، هیچ چیز دیگر نباشد باید عمر خود را به شکر، صرف نماید.
هوش مصنوعی: اگر به زندگی مردم نگاه کنی، میبینی که بسیاری از آنها از سه نعمت بزرگ غافلاند و ذهنشان مشغول چیزهای دیگر است که به ضررشان تمام میشود. در واقع، حقیقت این است که اگر کسی تنها نعمت ایمان را داشته باشد و هیچ چیز دیگری نداشته باشد، باید عمرش را صرف شکرگزاری از این نعمت کند.
و نعمت خدا را بر خود کامل بداند بلکه عاقل باید بجز معرفت خدای و ایمان به او شاد نگردد.
هوش مصنوعی: عقل انسان باید درک کند که فقط شناخت خدا و ایمان به اوست که باعث شادی واقعی میشود و نباید تنها به نعمتهای دنیوی تکیه کند.
و از علما و ارباب معرفت کسانی هستند که اگر جمیع آنچه در تحت تصرف همه پادشاهان روی زمین است از حشم و خدم و خزانه و اموال و ممالک مشارق و مغارب به او بدهند به ازای آنکه یک جزء از صد جزء علم و معرفت او را بگیرند راضی نمی شود.
هوش مصنوعی: برخی از دانشمندان و صاحبنظران به قدری به علم و دانش خود ارزش میدهند که حتی اگر تمام ثروتها و داراییهای پادشاهان دنیا را به آنها بدهند، حاضر نیستند حتی بخشی از علم و معرفت خود را با آن عوض کنند.
