فصل - اجتناب از کذب، و طریقه خلاصی از آن

ملا احمد نراقی » معراج السعادة » باب چهارم » فصل - اجتناب از کذب، و طریقه خلاصی از آن

چون حرمت کذب را دانستی، پس اگر اعتقاد به خدا و رسول، و ایمان به روز جزا داری، باید از آن اجتناب کنی و خود را از آن نگاه داری.

و طریقه خلاصی از آن، این است که پیوسته آیات و اخباری که در مذمت آن رسیده در پیش نظر خود داشته باشی و بدانی که دروغ گفتن، باعث هلاکت ابدی و عذاب اخروی است پس از آن، ملاحظه نمایی که هر دورغگویی در نظرها ساقط، و در دیده ها خوار و بی اعتبار، و احدی اعتناء به سخن او نمی کند، و پست و ذلیل و خوار می گردد.

راستی کن که راستان رستند

در جهان راستان قوی دستند

دروغهای حرامی که مردم در آنها سهل انگارند: و از جمله دروغهایی که مردم آن را سهل می دانند و در واقع حرام است، آن است که کسی وارد شود بر دیگری که مشغول اکل «خوردن» باشد و او را تکلیف به خوردن طعام و او گرسنه باشد و بگوید: اشتها ندارم «بدون غرض صحیح شرعی مثل آنکه آن طعام را حرام داند».دروغ گفتن مایه رسوایی: و اغلب اوقات آن است که دروغ گفتن، باعث رسوایی و فضیحت، و بازماندن از مقاصد و مطالب می گردد و عزت آدمی تمام می گردد.

اطلاعات

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

قالب شعری:غزل/قصیده/قطعه

منبع اولیه: چکامه

تعداد ابیات: 1

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: برای رهایی از دروغگویی، لازم است که همواره آیات و روایت‌هایی که به مذمت آن پرداخته‌اند را در نظر داشته باشی و بدانی که دروغ ساختن منجر به هلاکت ابدی و عذاب در آخرت می‌شود. همچنین باید توجه کنی که هر دروغگویی در نظر مردم بی‌اعتبار و ساقط می‌شود و کسی به سخنان او اهمیت نمی‌دهد، به همین دلیل او در نظر دیگران پست و خوار می‌شود.