شمارهٔ ۱

هوش مصنوعی: بهار فرا رسیده است، ای عزیز! اکنون وقت آن است که قفس را باز کنی و در را بگشایی. وقتی که قفس را باز کردی، به من هم ترحم کن و بال و پر من را نیز آزاد کن.

هوش مصنوعی: محتسب از وضعیت می‌نوشندگان آگاه است، ولی ساقی در میخانه به روی آن‌ها در حالی که بی‌خبرند، در را باز می‌کند.

هوش مصنوعی: دوستانت شب و روز برای تو تلاش کردند و عمرشان را در خدمت تو سپری کردند. حالا تو هم یک شب برای خاطر آنها از خودت مایه بگذار و کمک کن.

هوش مصنوعی: زیبایی محبوب در هر طرف نمایان است. لحظه‌ای از خواب غفلت بیدار شو و به اطراف خود نگاه کن.

هوش مصنوعی: از دوستان مجازی برای دل صفا به دست آمده، اما حالا دل تنگ شده است. اکنون در دل را باز کن و به روی دوستان دیگر بگشا.