رباعی شمارهٔ ۹۸۹

هوش مصنوعی: من به خاطر غمش به قدری مضطرب و بی‌قرار شده‌ام که حال و روزم را نپرس. حالتی از سردرگمی دارم که قابل توصیف نیست.

هوش مصنوعی: ای پرنده خیال، به سوی او برو و بیاندیش. سپس از من بپرس هر آنچه را که می‌خواهی، ولی نه بیشتر از آنچه که باید.