رباعی شمارهٔ ۹۴۰

هوش مصنوعی: ای که از ماهیت انسان هراسی و نغمه‌هایت ناشی از نیاز روح‌هاست.

هوش مصنوعی: عزیزم، لب‌های خوشگل و باارزشت، عمر طولانی می‌تواند به تو ببخشد. یک هدیه از آن زیبایی به قوال بده تا او هم از آن سرمست شود.