رباعی شمارهٔ ۶۹۰

دشنام که از لب تو مهوش باشد

چون لعل بود که اصلش آتش باشد

بر گوی که دشنام تو دلکش باشد

هر باد که بر گل گذرد خوش باشد

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

قالب شعری:رباعی

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

دشنام که از لب تو مهوش باشد

چون لعل بود که اصلش آتش باشد

هوش مصنوعی: دشنامی که از لب تو زیبا و دلربا جاری شود، چون لعل است که در اصل از آتش به وجود آمده است.

بر گوی که دشنام تو دلکش باشد

هر باد که بر گل گذرد خوش باشد

هوش مصنوعی: بگو که اگر تو دشنام هم بدهی، زیباست؛ چرا که هر نسیمی که از کنار گل بگذرد، دلنشین و دلپذیر است.