رباعی شمارهٔ ۶۰۲

وقتی که عاشق تو و به غم عشقت مبتلا شدم، در اندوه بسیاری افتادم.

دلِ من بارها عاشق شده بود و غم عشق را تجربه کرده بود، اما هیچ‌گاه به زاری این‌بار که در غم عشق‌ تو افتاده، نبود.