رباعی شمارهٔ ۳۴۰

هوش مصنوعی: از آن روزی که به چهره‌ات نگاه کردم، لحظه‌ای نگذشت که از غم تو اشک نریزم.

هوش مصنوعی: بدون تو زندگی برایم سخت و کشنده است، انگار که با نوشیدن جام مرگ، خود را به هلاکت می‌اندازم.