رباعی شمارهٔ ۳۲۱

من مبتلا به دلتنگی هستم که تنها درمانش دیدن تو است. بدون دیدن رنگ و روی تو روزگارم مثل زندان؛ بی‌روح می‌ماند.

هوش مصنوعی: برای هیچ دلی و هیچ جسمی، آنچه از غم دوری تو بر جان من سنگینی می‌کند، نباشد.