رباعی شمارهٔ ۲۷۹

هوش مصنوعی: جانی که قبلاً رفیق و هم‌درد بود، حالا غریب و دور شده است. عقلی که می‌توانست به دیگران کمک کند، اکنون دچار جنون و بی‌تابی است.

هوش مصنوعی: تمام گنجینه‌ها را به ویرانی می‌برند، اما ویرانه‌ی ما از گنجینه تبدیل به ویرانه شده است.