رباعی شمارهٔ ۱۸۵۹

هوش مصنوعی: دوستت ندارم که برایت غم و اندوهی به همراه بیاورم و نمی‌خواهم در دیدگانم باشی که باعث آزار و رنجش قلبت شوید.

هوش مصنوعی: من تو را در درونم جای می‌دهم، نه فقط در چشمان و دل‌ام، تا زمانی که نفس می‌کشم، بتوانم تو را دوباره به یاد بیاورم.